حياة الإمام حسن العسكري ( ع ) ( زندگانى امام حسن عسكرى ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٢١٦
توشه‌هايى از دعا
برخاست . نه بازدارنده‌اى آنان را از تباهى حفظ مىكند و نه نگهبانى به رحمت در آنان مىنگرد و نه ياريگرى شكم گرسنه را پر مىكند . لذا آنان پاكباختگانى در آستانه تباهى و اسيرانى مسكنت زده و هم‌پيمانان اندوه و خوارى هستند . . . » .
امام بزرگوار در اين بخش ، از اوضاع خطير سياسى حاكم در آن عصر سخن مىگويد : شرايط نابسامان ، معيارهاى اجتماعى بهم ريخته و واژگون ، ارزشها بر باد و اعتقادات سست شده است و زيانهاى هولناكى به ملتهاى اسلامى وارد شده است از جمله :
1 - گسترش فتنه‌هاى دهشتناك ميان مسلمانان .
2 - خوارى و پستى آنان .
3 - فرمانروايى سفلگان و جنايتكاران در آن روزگار و حكم دادن جز بدانچه خدا گفته است .
از نمونه‌هاى بارز سياست آنان موارد زير را مىتوان نام برد :
الف : واگذاشتن و تعطيل احكام خداوند .
ب : تبديل فىء و دستاورد مسلمانان به اموال شخصى حكام و كارگزاران آنان .
ج : دارايى بيت المال بجاى آنكه صرف بهبود زندگى يتيمان و دستگيرى بيوه‌زنان شود ، در راه خريد آلات لهو و لعب خرج مىشد و - همانطور كه در بحث از سياست مالى حكومت در آن دوران سخن گفتيم - به خنياگران و دلقكان بخشيده مىشد .
د : اكثريت مناصب و خدمات دولتى به اهل ذمه سپرده شده بود و مسلمانان از به دست آوردن آنها محروم بودند .
ه : حكومت عباسى در آن دوران ، فاسقان و فاجران را ولايت داده و آنان را بر گرده مسلمانان سوار كرده بود . در نتيجه مسلمين به اسيرانى بدل شدند كه