حياة الإمام حسن العسكري ( ع ) ( زندگانى امام حسن عسكرى ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٠٥

دريوزهء شاعران

براى آنان دعا مىكنم ، پروردگارا ! مادرشان را به سلامت دار » « 1 » .

مىبينيد كه فقر و تيره‌روزى چگونه اين شاعر را در تنگنا گذاشته و او را وادار به چنين درخواستى آشكار و شديد مىكند و چگونه فرزندان خود را تصوير مىكند ؟ ! فقر و تهيدستى به ابو فرعون فشار آورد و او ناگزير نامه‌اى به يكى از قاضيان بصره نوشت و درخواست كمك كرد . در نامه ابيات زير آمده بود :

« اى قاضى بصره ، اى چهره پرفروغ به تو از آنچه گذشت شكايت مىكنم ، زمان گذشت و زمستان فرا رسيد و « ابو عمرة » ( فقر ) در خانه‌ام رحل اقامت افكند ، با دف و ناى به پايكوبى پرداخت و اگر بخواهد در مزمار خود خواهد دميد پس با آردى كه انتظار آمدنش را دارم از در برانش و طردش كن » « 2 » .

ننگ است براى اين خليفه‌ها كه با داشتن گنجينه‌هاى زمين ، ملتهايشان

( 1 ) - طبقات ابن المعتز ، ص 378 : اليك أشكو صبية و امهم * لا يشبعون و ابوهم مثلهم قد اكلوا اللحم و لم يشبعهم * و شربوا الماء فطال شربهم و امتذقوا المذق فما اغناهم * و المضغ ان نالوه فهو عرسهم لا يعرفون الخبز الا باسمه * و التمر هيهات فليس عندهم و ما رأوا فاكهة في سوقها * و ما رأوها و هى تنحو نحوهم زعر الرءوس قرعت هاماتهم * من البلا و استك منهم سمعهم كانهم جناب ارض مجدب * محل فلو يعطون اوجى سهمهم بل لو تراهم لعلمت انهم * قوم قليل ريهم و شبعهم و جحشهم اجرب منقور القرى * و مثل اعواد الشكاعى كلبهم كانهم كانوا و ان وليتهم * طرا موالى و كنت عبدهم مجتهدا بالنصح لا آلوهم * ادعو لهم يا رب سلم امهم ( 2 ) - الامتاع و المؤانسة ، ج 3 ، ص 34 : يا قاضى البصرة ذا الوجه الاغر * اليك اشكو ما مضى و ما غبر عفا زمان و شتاء قد حضر * ان « ابا عمرة » في بيتى انحجر يضرب بالدف و ان شاء زمر * فاطرده عنى بدقيق ينتظر