حياة الإمام حسن العسكري ( ع ) ( زندگانى امام حسن عسكرى ع ) ( فارسي ) — الصفحة ١٤٥

( الف )

نقل مىكند كه گفت : ابو على محمودى ، محمّد بن احمد بن حماد مروزى مرا چنين گفت :

« امام جواد - عليه السّلام - به پدرم در بخشى از نامه‌اش نوشت : « . . . وَ وُفِّيَتْ كُلُّ نَفْسٍ ما كَسَبَتْ ، وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ « 1 » ؛ . . . سپس هر كس نتيجه كردار خود را به تمام در مىيابد و به كسى ستم نمىشود . ما در دنيا در معرض آزمايش هستيم پس هر كس امامش را دوست داشته باشد و متدين به دين او باشد همواره با اوست اگر چه از او دور باشد . ليكن جهان برين ، سراى آرامش و ثبات است » .

محمودى مىگويد : « امام جواد - عليه السّلام - پس از فوت پدرم به من نوشت : پدرت درگذشت خداوند از او و تو خشنود باشد . او همواره نزد ما ستوده بود و حالت خوب او تغييرى نكرد » « 2 » .

اين ستايش از طرف امام گوياى بزرگوارى و جلالت و صحت اعتقاد اوست . كشى اخبار ديگرى نيز از او نقل مىكند .

14 - احمد بن محمّد بن يسار : برقى او را از اصحاب امام حسن عسكرى - عليه السّلام - ياد مىكند « 3 » نجاشى مىگويد : از بزرگان آل طاهر « 4 » در زمان امام حسن عسكرى بود و به يسارى شهرت داشت . حسين بن عبيد اللّه به ما مىگويد كه او مذهبى فاسد و حديثى ضعيف داشت . احاديث مرسله و نادرست بسيارى نقل مىكرد و كتابهايى نوشت كه از آن جمله اينها به دست ما افتاده است :

« ثواب القرآن » ، « الطب » ، « القراءات » ، « النوادر » و « الغارات » « 5 » .

كشى به سند خود از ابراهيم بن محمّد بن حاجب نقل مىكند كه گفت :

( 1 ) - سوره آل عمران ، آيه 25 . ( 2 ) - كشى . ( 3 ) - رجال برقى . ( 4 ) - در نسخه بدل : از بزرگان ظاهريه آمده است - م . ( 5 ) - نجاشى و كشى ، تصحيح دانشگاه مشهد ، دانشكدهء الهيات و معارف اسلامى ، ص 606 - م .