زندگانى على بن الحسين ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ١٦٢

[ گفتارهاى كوتاه امام . ]

مىپرسند :

- بكجا ؟

- به بهشت .

- پيش از حساب ؟

- آرى .

- شما كه هستيد ؟

- اهل فضل .

- فضل شما چيست ؟

- وقتى با ما سفاهت ميكردند ، بردبارى نشان ميداديم . و چون بر ما ستم ميكردند شكيبائى مىورزيديم و چون بر ما بدى ميكردند مىبخشيديم .

- به بهشت برويد كه نيكوست پاداش كارتان « 1 »

سپس ندا ميدهند شكيبايان برخيزند ! گروهى از مردمان برمىخيزند . به آنان ميگويند :

- به بهشت برويد ! پس فرشتگان بدانها مىرسند و سخنانى كه به گروه نخستين گفتند به آنان ميگويند و آنان پاسخ ميدهند :

- ما شكيبايان هستيم

- شكيبائى شما چگونه بود ؟

- نفس خود را در طاعت خدا واداشتم و از نافرمانى خداى عزّ و جلّ بازداشتيم .

- به بهشت درآييد كه نيكوست پاداش كاركنان !

( 1 ) . إذا كان يوم القيامة نادى مناد ليقم اهل الفضل . فيقوم ناس من النّاس فيقال انطلقوا إلى الجنّة . فتلقاهم الملائكة فيقولون إلى أين ؟ فيقولون إلى الجنّة ؟ قبل الحساب ؟ نعم . من أنتم ؟ أهل الفضل . و ما كان فضلكم ؟ كنّا اذا جهل علينا حلمنا . و إذا ظلمنا صبرنا و إذا أسيء علينا غفرنا . قالوا ادخلوا الجنّة فنعم أجر العاملين .