زندگانى على بن الحسين ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ١٥١
[ بردبارى برابر ناملايمات ]
[ بردبارى برابر ناملايمات ]
[ بردبارى برابر ناملايمات ]
وَ الْكاظِمِينَ الْغَيْظَ وَ الْعافِينَ عَنِ النَّاسِ وَ اللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ . « 1 »
خشم خود را بر خود چيره نكردن ، بخشودن خطاكاران و شفقت بر ناتوانان از خصلت خاص و شناختهء رسول خدا بود ، تا آنجا كه قرآن او را بدين خوى نيكو ستود و إِنَّكَ لَعَلى خُلُقٍ عَظِيمٍ « 2 » همهء فرزندان او كه پيشوايان امت‌اند ، ازين مزيت برخوردارند ، و على بن الحسين ( ع ) چهرهء درخشان اين صفت عالى انسانى است .
روزى كنيزك او آفتابه‌اى داشت و بر دست او آب مىريخت . ناگاه آفتابه از دستش افتاد و جراحتى بر امام وارد ساخت كنيزك گفت :
- خدا مىفرمايد آنان كه خشم خود را مىخورند !
- خشم خود را فرو خوردم !
- و بر مردم مىبخشايند .
- خدا از تو بگذرد !
- و خدا نيكوكاران را دوست ميدارد !
- و تو را در راه خدا آزاد كردم « 3 »
روزى چند تن مهمان او بودند . خادم وى سيخ كبابى را بر دست داشت و با شتاب مىآمد پايش لغزيد و سيخ بر سر فرزندى از امام كه زير پلكان ايستاده بود افتاد و طفل كشته شد . غلام سراسيمه ماند . امام به دو گفت :
( 1 ) . و فروخورندگان خشم و بخشايندگان بر مردم ، و خدا نيكوكاران را دوست ميدارد . ( آل عمران : 134 ) ( 2 ) . القلم : 4 ( 3 ) . ارشاد ج 2 ص 146 - 147 . كشف الغمه ج 2 ص 87 . مناقب ج 4 ص 157 اعلام الورى ص 262 .