زندگانى على بن الحسين ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ١٣٥
[ بزرگوارى امام در برخورد با نادانان ]
[ بزرگوارى امام در برخورد با نادانان ]
[ بزرگوارى امام در برخورد با نادانان ]
وَ إِذا خاطَبَهُمُ الْجاهِلُونَ قالُوا سَلاماً « 1 » مؤمنان چنين‌اند ، اگر ببينند مردم نادان سخن زشت گويند ، آنان راه مسالمت پويند ، بزرگوارانه پاسخ دهند ، تا از شر ايشان برهند . گفتار آنان استوارست و پذيرفتهء گردكار ، بر جاهلان نمىتازند ، و با مهربانى درونشان را آرام مىسازند . ادب قرآن چنين است و دستور پيغمبر اين ، و خاندان رسول اين ادب را از جد خود ميراث بردند كه « وَ إِنَّكَ لَعَلى خُلُقٍ عَظِيمٍ » « 2 »
روزى به مردمى گذشت كه از او بد مىگفتند فرمود :
اگر راست ميگوئيد خدا از من بگذرد و اگر دروغ ميگوئيد خدا از شما بگذرد . « 3 »
روزى مردى برون خانه او را ديد و به دو دشنام داد . خادمان امام بر آن مرد حمله بردند .
- على بن الحسين گفت :
- او را بگذاريد . سپس به دو گفت :
آنچه از ما بر تو پوشيده مانده بيشتر از آنست كه ميدانى . آيا حاجتى دارى ؟ مرد شرمنده شد و امام گليمى را كه بر دوش داشت بر او افكند و فرمود هزار درهم به او بدهند .
( 1 ) . القلم : 5 ( 2 ) . الفرقان : 62 ( 3 ) . مناقب ج 4 ص 158