زندگانى على بن الحسين ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ١٢٥

[ نمونه برجستهء بندگى و تربيت عملى امام از اجتماع آن روز ]

نور الدين عبد الرحمن جامى ( 817 - 898 ه . ق . ) قصيده فرزدق را ترجمه كرده و در دفتر اول سلسلة الذهب بدين صورت آورده است :

پور عبد الملك بنام هشام * در حرم بود با اهالى شام

مىزد اندر طواف كعبه قدم * ليكن از ازدحام اهل حرم

استلام حجر ندادش دست * بهر نظاره گوشه‌اى بنشست

ناگهان نخبهء نبى و ولى * زين عباد بن حسين على

در كساء بها و حلهء نور * بر حريم حرم فكند عبور

هر طرف ميگذشت بهر طواف * در صف خلق ميفتاد شكاف

زد قدم بهر استلام حجر * گشت خالى ز خلق راه گذر

شامئى كرد از هشام سؤال * كيست با اين چنين جمال و جلال ؟

از جهالت در آن تعلل كرد * در شناسائيش تجاهل كرد

گفت نشناسمش ، ندانم كيست * مدنى يا يمانى يا مكى است

بو فراس آن سخنور نادر * بود در جمع شاميان حاضر

گفت من ميشناسمش نيكو * زو چه پرسى ؟ بسوى من كن رو

آن كس است اين كه مكه و بطحا * زمزم و بوقبيس و خيف و منا

حرم و حل و بيت و ركن و حطيم * ناودان و مقام ابراهيم

مروه ، سعى و صفا ، حجر ، عرفات * طيبه كوفه كربلا و فرات

هر يك آمد به قدر او عارف * بر علو مقام او واقف

قرة العين سيد شهداست * زهرهء شاخ دوحهء زهراست

ميوهء باغ احمد مختار * لالهء داغ حيدر كرار

چون كند جاى در ميان قريش * رود از فخر بر زبان قريش

كه بدين سرور ستوده شيم * بنهايت رسيد فضل و كرم

ذروهء عزتست منزل او * حاصل دولتست محمل او

با چنين عز و دولت ظاهر * هم عرب هم عجم بود قاصر

جدا و را بمسند تمكين * خاتم انبياست نقش نگين

لايح از روى او فروغ هدى * فائح از خوى او شميم وفا