روضة الشهداء ( فارسي ) — الصفحة ٤٢٧

68 . شهادت على اصغر :

كوثرش سيراب گردانيدند . شهربانو خروش برآورد و خواتين اهل بيت فغان بركشيدند و امام حسين نيز بر حال آن طفل گريه مىفرمود .

تا جدا گشتى از كنار پدر * تيره شد بىتو روزگار پدر

غمگسار پدر تو بودى و گشت * درد دل ماند يادگار پدر

و مادرش در فراق نور ديده مضمون اين كلمات بر زبان مىراند :

رفتى و سير نديده رخ تو ديده هنوز * گوش يك نكته ز لبهاى تو نشنيده هنوز

چيده دست اجل ، اى غنچه نورسته تو را * نخلى از شاخ امل ، دست تو ناچيده هنوز

و ابو المفاخر گفته .

اى دل و ديده و روان پدر * به تو خرسند بود جان پدر

اى گل سرخ ناشكفته هنوز * زود رفتى ز بوستان پدر

راوى گويد : كه با على اصغر هفتاد و دو تن شربت شهادت چشيده ، رخت زندگانى به دار الملك بقاء كشيدند و با امام حسين هيچ كس نماند غير از امام زين العابدين « عليه السلام » و اهل بيت چون امام را تنها ديدند آه سوزناك از جگر گرم بركشيدند و از يتيمى فرزندان و غريبى و بىكسى ايشان برانديشيدند خود را از گريه نگاه نتوانستند داشت و چه زيبا گفته‌اند .

سبط پيغمبر چرا در كربلا تنها بدى * اى دريغا ، ديدهء انصاف اگر بينا بدى

بر غريبىّ حسين و درد او بگريستى * حضرت ختم النّبيين گر در آن صحرا بدى

كى توانست كشيدن تيغ در رويش ، كسى * گر على مرتضى با ذو الفقار آنجا بدى

فاطمه از حسرت و اندوه آن لب تشنگان * جامه بر تن چاك كردى ، گر در آن غوغا بدى