روضة الشهداء ( فارسي ) — الصفحة ٣٩٤

58 - 55 . ذكر شهادت عبد اللّه بن حسن عليهما السلام با سه تن از غلامان :

قدس ، پرواز نمود و مرغ روح مقدّسش در حوصله مرغان سبز بال بهشت آرام يافت .

عليا مخدرهء زينب خاتون خواهر امام حسين « عليه السلام » در فراق فرزند دلبند خود بناليد . و امام « عليه السلام » او را تسلّى داده خاموش گردانيد .

54 . شهادت عون بن عبد اللّه :

امّا برادر محمّد كه عون بن عبد اللّه بود ، چون برادر را كشته ديد بىاختيار خود را در ميان كشندگان افكند . قاتل برادر را ديد بر زبر سر وى ايستاده ، اوّل به يك ضرب كار او را ساخته نزد حضرت امام « عليه السلام » آمده عذر خواهى نمود كه اى خال بزرگوار از فراق برادر بىخود بودم و از حضرت شما استجازه ننمودم حالا كرم نمائيد و مرا اجازت فرمائيد امام حسين « عليه السلام » او را پيش طلبيده در كنار گرفت و وداع فرموده دستورى داد و عون به معركه درآمده ، رجزى مىخواند كه ابو المفاخر ترجمهء رجز او را بر اين وجه آورده است :

مائيم به قوّت عيانها * برخاسته از ره گمانها

در معرض رغبت شهادت * بر دست نهاده نقد جانها

چون أختر تيغ زن كشيده * در ديدهء اهرمن سنانها

اى قبلهء طراز دين تازى * ما طايفه ، نيستيم از آنها

كز خدمت او ملول گرديم * ور زير و زبر شود جهانها

يا بفروشيم حاش للّه * وصل تو به اصل خان‌ومانها

به كينهء برادر مبارز مىخواست و به تيغ فولاد شاخ حيات درخت نهاد ايشان را مىشكافت عاقبت از سر زندگى عارتى برخاست و منزل « بل أحياء عند ربّهم » را به قدم مكرّم خود بياراست « رضوان اللّه عليه » .

58 - 55 . ذكر شهادت عبد اللّه بن حسن عليهما السلام با سه تن از غلامان :

و بعد از شهادت خواهرزاده‌هاى آن امام مظلوم ، نوبت به برادرزادگان مهموم و مغموم رسيد . اوّل عبد اللّه بن امام حسن كه جوانى بود نوخاسته و همچو ماه ناكاسته و