روضة الشهداء ( فارسي ) — الصفحة ١٥٠

باب سوّم در رحلت حضرت سيّد المرسلين عليه أفضل صلوات المصلّين و على عترته و أسرته أجمعين

كن فكان چون قالبند و تو چو جانى لا جرم * در عزاى تو تمامى كن فكان بگريسته

نه همين ما خاكيان بهر تو ماتم داشتيم * بلكه رضوان نيز ، در باغ جنان بگريسته

خون گريى اى ديده بهر سيدى ، كز ماتمش * جبرئيل اندر فلك ، با قدسيان بگريسته

آدم و نوح و خليل موسى و عيسى به هم * در عزاى سيّد آخر زمان بگريسته

اهل بيت آن دم كه گريان گشته از بهر رسول * سنگ خارا بر دل پردردشان بگريسته

عظّم اللّه أجورنا بمصابنا به حضرت رسول ( صلى اللّه عليه و آله ) و ارزقنا شفاعته الكبرى و أدخلنا تحت لوائه الأعظم .