تاريخ سياسى غيبت امام دوازدهم ( عج ) ( فارسي ) — الصفحة ١٣٣

يادداشتها

( 94 ) . الكافى ، ج 1 ، ص 336 .

( 95 ) . الكافى ، ج 1 ، ص 369 .

( 96 ) . همانجا ، ج 1 ، ص 328 و 330 .

( 97 ) . الكافى ، ج 1 ، ص 333 .

( 98 ) . همانجا ، ج 8 ، ص 247 .

( 99 ) . آثار اماميه اسامى افراد زيادى را ثبت مىكند كه پسر امام عسكرى ( ع ) را رؤيت كرده‌اند . روايتى منسوب به محمد بن عثمان ، سفير دوم امام دوازدهم ، مىگويد امام عسكرى ( ع ) چهل نفر از پيروان مورد اعتماد خود را گرد هم آورد و پسرش را به آنها نشان داد ( كمال ، ص 435 ، الكافى ، ج 1 ، ص 1 - 330 ، ت . الغيبه ، ص 148 و 152 ) .

( 100 ) . كمال ، ص 429 .

( 101 ) . اثبات ، ص 8 - 247 و 253 .

( 102 ) . الكافى ، ج 1 ، ص 328 و 240 ، ن . الغيبه ، ص 100 - 99 ، ت . الغيبه ، ص 149 .

( 103 ) . عبد الرزاق صناعى ، المصنف ، ج 11 ، ص 371 ، بيروت ، 1972 ، ن ، الغيبه ، ص 9 - 98 .

( 104 ) . الكافى ، ج 1 ، ص 339 .

( 105 ) . الفصول العشره ، ص 13 .

( 106 ) . حسن بن محمد به خاندانى اموى موسوم به آل ابى شوارب وابسته بود . در دورهء حكومت عباسى اكثر بستگان وى در دستگاه قضايى ( القضاء ) كار مىكردند . بعنوان بخشى از سياست ضد شيعى متوكل ، حسن بن ابى شوارب را در ميان درباريان خود قرار داد ( طبرى ، ج 3 ، ص 1428 ) . پس از آن معتز او را به سال 252 / 866 قاضى القضاة كرد ( طبرى ، ج 3 ، ص 1684 ) . سه سال بعد وى او را از سمت خود بر كنار نمود ، اما در رژيم معتضد آن را دوباره بدست آورد . وى تا هنگام وفات در مكه به سال 261 / 875 اين سمت را داشت ( طبرى ، ج 3 ، ص 1787 و 1 - 1790 و 1891 و 1907 ) .

( 107 ) . الكافى ، ج 1 ، ص 505 ، كمال ، ص 43 .

( 108 ) . كمال ، ص 43 .

( 109 ) . همانجا ، ص 8 - 476 .

( 110 ) . كمال ، ص 473 .

( 111 ) . همانجا ، ص 476 .

( 112 ) . همانجا ، ص 474 .

( 113 . الفصول العشر ، ص 13 .

( 114 ) . بنا به فقه اماميه ، اگر ميت مادر ، پسر و برادر از خود باقى گذارد ، برادر هيچ حقى به اخذ هيچ چيز از دارايى وى ندارد ( صدوق ، المقنع ، ص 171 ، تهران ، 1377 ، كمال ، ص 47 و 58 ) .

( 115 ) . محمد صدر ، مأخذ مذكور ، ج 1 ، ص 314 .