تاريخ محمدى ( فارسي ) — الصفحة ٩٨

اولاده من اعقابه عليه السلام

از ام عميسش زاد يحيى * آن شاه علوم دين و دنيا

اسماست نشان آن وفادار * بوذه زن جعفر ابن طيار

زو داشت چهار شير فرزند * در عالم مكرمت برومند

عبد الله و عون محمد آنگاه * بو بكر كه بد چهارمين شاه

جعفر چو از اين ميانه برخاست * بوبكر ورا ز بهر خود خواست

بوبكر چو شد خليفه ناگاه * با او بخصومت آمد آن شاه

از بهر خلافت و امامى * زو داد مخاصمت تمامى

زان شيوه فتادشان فسانه * كافتاد طلاق در ميانه

چون گشت جدائيش ز شوهر * كردش به زنى امام حيدر

ام الحسن است و رمله ثانى * چون زينب رقيه ام هانى

ميمونه خديجه و امامه * ام سلمه ست با سلامه

ديگر چون نفيسه « 1 » و جمانه * معصومه عفيفهء زمانه

چون ام كرام كو پسين است * با فاطمه بيست و هفتمين است

اين درّ و گهر نرند و ماده * هر چند ز مادرى بزاده

از پنج گزيده داشت اعقاب * منسوب به نام خوب و القاب

هر دو كه پديد شد از آن پنج * بودست بهار آن دو صد گنج

در گوش جهان كنم من آن در * تا گوش جهان شود از آن پر

در درّ سخن بجان بكوشم * من در سخنم نه در فروشم

تاريخ نويس خاندانم * درّ مىچكد از سر زبانم

پر مىكنم از جواهر پاك * دامان زمين و جيب افلاك

هر در كه من از زبان فشانم * در گوش جهانيان فشانم

آفاق كنم به نظم زرين * از مدح ائمه گوهرآگين

اول حسن و حسين و عباس * شاهان علوم افضل الناس

( 1 ) در اصل : قينه .