تاريخ محمدى ( فارسي ) — الصفحة ٩٤

دادن فاطمه عليها السلام به امير المؤمنين على عليه سلام الله

از غايت عفتى كه او داشت * از حور بهشت نام برخاست

وز عصمت پاك و شرمناكيش * رضوان جنبىست پيش پاكيش

صديقه و فاطمه است نامش * حق گفته دو نام در كلامش

راضيه و مرضيه جز او نيست * اين است كه در كلام مولاست

زاكيه و طاهره هم او راست * ديگر چو مبارك است و زهراست

او راست محدثه نهم نام * بوذست ولادتش در ايام

بر خوان ز حديث شاه مختار * گفتار فطم لها من النار

كو نار جحيم را نه بيند * و آن دوست كه پيش او نشيند

هر كس كه محب اوست از جان * او راست مقام خلد و ولدان

بو طلحه ز اهل بيت انصار * كو داشت ازين زنى وفادار

بود ام سليم نام او را * آن پاك دل بهشت بو را

اين معنى ازو بود روايت * خوب آمده راستى به غايت

كو بود برى ز علت و خون * از قدرت پاك حىّ بيچون

از خون و نفاس بوذه آزاد * اين درّ پرى است و در پرى زاد

تا ناف زمين رحم گشادست * پاكى چو وجود او نزادست

از شش به هفت نارسيده * آن محض حيات و عين ديذه

شاه رسلش به مرتضى داد * وحى آمد و حق در آن رضا داد

از هشت به نه نيامده راست * كز فرّخيش جهان بياراست

از نه چو به ده درآمد آن ماه * شاهى دگرش درآمد از راه

( 1 ) همان عنوان بالا در اينجا تكرار شده است .