تاريخ محمدى ( فارسي ) — الصفحة ٩٢

موضع قبره عليه الصلاة و السلام

بو طلحه بكند قبر آن شاه * قبرى كه فروغ يافت زو ماه

در قبر چهار يار رفتند * كان گنج به خاك مىنهفتند

فضلست و امامه اوس و عباس * ميمون نظر و مبارك انفاس

آنگاه على ز بعد ايشان * در رفت به صد دل پريشان

بگشود نقابش از رخ پاك * رخسارهء او نهاد بر خاك

تا خاك زمين عبير بو شد * زان مشك كه زلف او فرو شد

در خانه خود شدست مدفون * از حكم خداى حىّ بىچون