تاريخ محمدى ( فارسي ) — الصفحة ٩١

شرح قبره عليه الصلاة و السلام

در مكه رسيد عيد شوال * ده عيد دگر بديد زان فال

آن نامه به مكيان فرو خواند * يكباره غبار كفر بنشاند « 1 »

اين است غزاى آن شهنشاه * روشن‌تر از آفتاب و از ماه

چون گشت چهل تمام سالش * ايام گرفته بوذ فالش

كو مملكت جهان بگيرد * حكمش همه كن فكان بگيرد

توقيع نبوتش بيارند * ملك دو جهان بذو سپارند

شاهنشه انبياش خوانند * ذو مره فاستويش دانند

و النجم اذا هوى بيانش * مأواگه خلق آستانش

در بيست و سه سال حكم رانده * نامش ابد الابد بمانده

عالم ز شرف ز قاف تا قاف * بر نام نبوتش زده لاف

بوذند زمين و آسمانش * اين سفره و آن كمينه خوانش

مه كاسه و مهر كاسه گردان * طاوس ملايكه مگس ران

كيوان شده چاوش سپاهش * برجيس بريد بارگاهش

مريخ بر آستانش سرهنگ * بر چرخ از آن بيافت اورنگ

ناهيد نموده پرده‌داريش * زان بوذه نوا و سازگاريش

پپرش شذه كارساز درگاه * پيك در دولتش شذه ماه

وحى آمد و اين بشارتش داد * كينت شذه بنده‌ايت آزاد

با مرتبهء چنين غلامان * برخيز و روانه شو خرامان

معراج محمديت بنماى * با دولت سرمدى فرود آى

غسّال وجود آن مطهر * داماد ويست شاه حيدر

ريزنده آب ، فضل عباس * از قوم صحابه اكمل الناس

از پيرهنش على كفن ساخت * زان پيرهنى كه زو بپرداخت

آن دم كه تمام شد جهازش * كردست على به حق نمازش

( 1 ) اشاره به اعلام برائت از مشركان و خواندن آيات نخست سورهء توبه بر مكيان در سال نهم هجرى .