تاريخ محمدى ( فارسي ) — الصفحة ٨٩

ذكر غزوات او عليه الصلاة و السلام

در مسجد او يكى ستون بود « 1 » * نيكوئيش از صفت برون بود

ز آواز نبى جزع همىكرد * چون بيمارى ز محنت و درد

چون اشتر ماده بچه مرده * يا گرگ كه بچه‌اش ببرده

ناليدن آن ستون چنان بود * آن نالش او نبى چو بشنود

مانندهء طفل شيرخواره * كو گريه كند بگاهواره

ماذر چون كند خموش از آواز * گه زمزمهء باشدش گهى ناز

از بوى رسول ناله مىكرد * زان سان نه كه بوذش از سردرد

تنها نه درختى و عمادى * هر جا كه جوادى و جمادى

داده به نبوّتش گواهى * در ملك سپندى و سياهى

معجزه كه از بيم كفار در غار رفت

معجزه كه از بيم كفار در غار رفت

نزديكى مكه بود غارى * مشهور ميان كوهسارى

كرده غربا نشيمن آن را * آرامگهى ست كاروان را

چون قوم قريش و اهل كفار * آن خارجيان ناسزاوار

در قصد نبى برون دويدند * شمشير به خون او كشيدند

خلاق قديم و ياور و يار * روزى ده و رهنماى و ستار

يارى ده و رهنماى او بود * آن غار بذو ز فضل بنمود

او رفت و به كنج غار بنشست * چشم همه را خذا فروبست

رفتند به سوى غار يكسر * ديدند نشيمن كبوتر

بر غار نبى چو سايه انداخت * آنجا دو كبوتر آشيان ساخت

ايشان نه شدند هيچ در غار * شد حافظ او خداى جبار

آن كيست كه يار غار او بود ؟ * در غار خداى يار او بود

داراى جهان خداى خلاق * از جفت منزه از جهان طاق

پيوسته نگاهدار بوذش * هر جاى كه بود يار بوذش

ذكر غزوات او عليه الصلاة و السلام

ذكر غزوات او عليه الصلاة و السلام

بوذست غزاش سى و شش بار * كو كرد به نفس خويش پيكار

( 1 ) مقصود ستون حنانه است كه حضرت تا پيش از ساختن منبر بر آن تكيه مىدادند و پس از آن كه منبر ساخته شد ، آن ستون ناله‌اى چونان نالهء شتر كرد و به اين نام مشهور شد .