تاريخ محمدى ( فارسي ) — الصفحة ٨٨

معجزه در آواز ستون مسجد كه پشت مبارك بذو بازداده بود

روزى كه عزيمت غزا كرد * رخ سوى اعادى خدا كرد

در باديه آب كس نمىيافت * بر لشكرش آفتاب مىتافت

بىآبى و راه و ريگ و گرماست * فرياد از آن گروه برخاست

بودند هزار آدمى بيش * از زمرهء آشنا و از خويش

نزديك وى آمدند يك سر * فرياد كنان به پيش او در

گفتند اگر آب روى خواهى * بنماى ز معجز آب و ماهى

تا ما همه بر رسالت تو * بر راستى مقالت تو

باشيم گواه و جان سپاريم * سر بر خط بندگيت داريم

آن شحنهء انبياى مرسل * آن صدرنشين تخت اول

فهرست مبانى و معانى * آن عين حيات جاودانى

يكباره ركو و كوزه‌اى خواست * تر كرد ركو از آب و برخاست

انگشت در آن ميانه بنهاد * بفشرد و ز پنجه آب بگشاد

ز انگشتانش روانه شد آب * تا لشكر از آن شدند سيراب

هر مرد كه خيك و كوزه‌اى داشت * پر كرد و يكى بجاى نگذاشت

آن معجزهء دگر كه ديدند * آن قوم تمام بگرويدند

باريد چو ابر آسمانى * انگشت وى آب زندگانى

ز انگشت دو معجزه نمودست * كانگشت‌نماى خلق بوذست

آن معجزه بوذ از پى ماه * كان گشت دو نيمه قصه كوتاه

آن باب به جاى خويش گويم * چون مهر كه پيش ماه پويم

بر منبر مسجد مدينه * آن محض حيات راستينه

بگشاد زبان و خطبه مىخواند * از درج دهن گهر مىافشاند

آن بلبل گلبن فصاحت * آن طوطى عالم ملاحت

بر چرخ همىبرآمد آواز * ناهيد همىبساخت زان ساز