تاريخ محمدى ( فارسي ) — الصفحة ٨٦

معجزات طلب كردن قوم قريش از او عليه السلام

ماندست ز ماه تا به ماهى * حكمش به اوامر و نواهى

حاكم كردست در جهانش * تا دامن آخر الزمانش

شاهان جهان مملكت جوى * ماليده بر آستان او روى

حكمى كه به عالم او نهاذست * راهى كه به خلق برگشاذست

ماندست فزون هفتصد سال * احكام نبوتش بر آن حال

از معجزه‌هاى او كه بوذست * چيزى كه در اين جهان نموذست

آن جمله مگير از آن مكن ياد * آن بين كه ز نو شدست بنياد

از بعد قريب هفتصد سال * كو رفت از اين جهان محتال

احكام و اوامرش بر آن سان * ماندست و نديده هيچ نقصان

الا كه زياد مىشود نيز * احكام فرايضش به هر چيز

ترسا و جهود و گبر و كافر * در دين وى آمدند ظاهر

خانان زمانه و خواقين * شاهان يگانه و سلاطين

احكام و امور او بديدند * از عقل به غور او رسيدند

سر بر خط امر او نهاذند * درهاى دگر ز نو گشاذند

بنياد امور اوست محكم * يك ذره از آن نمىشود كم

هر چيز كه حكم او بياراست * بفزود و نكاست آنچه او خواست

تا هست جهان و چرخ گردان * در دين نبى مباد نقصان

شاهان كه طريق صدق پويند * جز دين محمدى نجويند

تا دامن انقراض عالم * مويى نشود ز دين او كم

حكمش كه زمانه را زيادست * هر روز زياد بر زيادست

معجزات طلب كردن قوم قريش از او عليه السلام

معجزات طلب كردن قوم قريش از او عليه السلام

چون كرد نبوّت آشكارا * بر قوم يهودى و نصارا

بسيار ز صدق بگرويدند * زان معجزه‌هاى او كه ديدند

قومى ز قريشيان خون خوار * كردند به معجزاتش انكار

ديدند نشان او زهر باب * گفتند كه جادوست و كذاب

او را گفتند يا محمد * اين معجزه‌هاى تست بىحد

زينها كه همىكنى بدعوى * يك چند بما نما به معنى

تا ما به تو آوريم ايمان * از صدق دل و محبت و جان