تاريخ محمدى ( فارسي ) — الصفحة ٧٥

اسماءه فى التوراة و الانجيل و الزبور عليه الصلاة و السلام

آغاز ز مصطفاست اول * شاهنشه انبياى مرسل

تاريخ نخست ازو كنم ياد * كاوّل ز محمدست بنياد

با نام خذا رديف نامش * طاوس ملايكه غلامش

كردست خطابش ايزد پاك * لولاك لما خلقت الافلاك

ناآمذه او به سوى عالم * نورش ببهشت ديذه آدم

اوصاف وى از بيان برون است * از انجم آسمان فزون است

تاريخ ولادتش بگويم * آنگه سوى نامهاش پويم

اسماش تمام بر شمارم * بر صفحهء جان و دل نگارم

اول زين انبيايش * ناميست ز جمله نامهايش

ديگر چو حبيب قبلة الله * قبله رخ اوست قصه كوتاه

آنگاه به صادق الامين‌اش * چون طه و ك و ى و س اش

ناميش به خاتم النبيين * در جمله كتابهاش تعيين

جايى دگرش بشير گفتند * نامى دگرش نذير گفتند

محمود و محمد است و احمد * موصوف به شرط و بسط بىحد

عبد الله و معقب اوست عاقب * چون انور و مرسلست و صاحب

ناميش دو منى . . است و حاشر * ناميش مزمّل و مدثّر

اين جمله كه بيست و چار نام است * معدود تمام در كلام است

اندر توريت ازين زياد است * زانها دو وجيد و مود و ماد است

گفتا به من اين يهودى يار * يعنى كه ضمان امّت و نار