تاريخ محمدى ( فارسي ) — الصفحة ٦٧

نقش خاتمه عليه السلام

هر روز هزار باد نفرين * بر جان عدوّ « 1 » آل ياسين

در روز چهارشنبه آن ماه * اندر دهم رجب ز ناگاه

سال از صد و هشت بود و هشتاد * كان سرو روان ز پا درافتاد

جايش به مقابر قريش است * بغداد كه عيدگاه عيش است

هشتم چو على امام فاضل * بوذه لقبش رضاى كامل

كنيت به ابو الحسن شنيذه * از جد و پدر به دو رسيذه

ذى الحجّه به يازده درآمد * كان نطفه ز بطن مادر آمد

پنجاه و سه بوذ و صد ز ايّام * كو يافت به حق على رضا نام

يوم الثلثاء ميانهء چاشت * نقش رخ او زمانه بنگاشت

اين نسخه به قاف و ميم وحى بود * كو چهر « 2 » چون آفتاب بنمود

او نيز به شهر مصطفى زاد * يعنى كه مدينه جنّت‌آباد

مادر بودست نجمه نامش * از فرّ پسر جهان بكامش

تكتم به دگر صحيفه ديذم * نيز از دگران همين شنيذم

شش بود اناث و از ذكورش * آراسته جمله از حضورش

در جاى دگر يكى برومند * بوذست ورا بكام فرزند

( 1 ) در « د » : عدوى . ( 2 ) در « د » : چهره .