تاريخ محمدى ( فارسي ) — الصفحة ٦٤

كنيته عليه السلام

يوم الثلثاء سه از صفر بود * كو ماه به آفتاب بنمود

سال هجرى به هفت و پنجاه * رويش بفروخت چهرهء ماه

در شهر مدينه زاد او هم * آن روضه كه هست خلد اعظم

از دختر عمّ خويش زاده * ايزد در دولتش گشاده

هشتش ز بنين و از بناتند * بگذشته ز دانش و صفاتند

أؤمّل بالله بر نگينش * توفيق خدا در آستينش « 1 »

پنجاه گذشت و هفت سالش * هم زهر وليد شد وبالش « 2 »

عبد الملكش بكشت از زهر * ظلم است صريح كرده در دهر

در سال صد و چهارده است * آه از دل و جان خلق برخاست

كو شد ز زمانه زهر خورده * خون آب ز جام دهر خورده

قبرش به بقيع پيش باب است * آن خاك ز بوش مشك ناب است

جعفر ششمين امام صادق * عالم شده با دمش موافق

صادق لقبش كه راست‌گو بود * آن كس كه خطا نگفت او بود

بو عبد الله است كنيت او * برده ز جهان به صادقى گو

( 1 ) در نسخهء « د » آخر هر دو مصرع ، « داشت » افزوده شده است . ( 2 ) اين بيت در نسخهء « د » نيامده .