تاريخ محمدى ( فارسي ) — الصفحة ٥٩

ذكر اعقابه عليه السلام

رنجش سبب وفات او بود * كو را ز سر سرير بربود

يوم الاثنين رسول مرسل * بيست و دوم از ربيع اول

سال هجرى بيست و يك راست « 1 » * كان شاه از اين زمانه برخاست

در خانهء خود شدست مدفون * از حكم خداى حى بىچون

گنجست زمين ز مرقد او * شد گنج عبير و ناف آهو

بودست على امام اول * آن شير خداى و شاه مرسل

القابش امير مؤمنين است * پشت امم و پناه دين است

كنيت به ابو الحسن مرو راست * كان كنيت خوبش از حسن خواست

چون سيزده از رجب برآمد * آن شاه ز بطن مادر آمد

سى كم يك سال رفته از فيل * كان شاه نشان وحى و تنزيل

آدينه كه عيد مصطفى بود * آن شير خدا جمال بنمود

در كعبه پديد شد وجودش * كردند ملائكه سجودش

گويند على ز كعبه بو يافت * خود كعبه فضيلتى ازو يافت

از فاطمه دختر اسد زاد * كافاق شد از جمال او شاد

بودش چهل و سه دانه گوهر * در يك نسخه ز ماده و نر

جايى دگرست سى يكى كم * منظوم شدند جمله مفهم

( 1 ) سال رحلت رسول خدا ( ص ) بدون شبهه يازدهم هجرى و روز رحلت ، به اختلاف ، بيست و هشتم صفر ، دوم ربيع الاول ، دوازدهم ربيع الاول و . . . است .