تاريخ محمدى ( فارسي ) — الصفحة ٥٣

الترجيع فى مدحه

اين نامه نكرد هيچ‌كس ياد * دوران وى اين اساس بنهاد

توفيق الهيش بسى بود * اين نيز بر آن خداى بفزود

كين نامه به دور او عيان شد * در ملك زمانه داستان شد

تاريخ دوازده امامش * چون سكه زر بود به نامش

اين عقد گهر نثار او ساز * اين گنج به نام او گشا باز

شايسته اين گهر جز او نيست * بر نام دگر كسى نكو نيست

گوهر نبود سزاى هر كس * اين لايق خسروان بود بس « 1 »

انگشترئى كه آن بنام است * از نام دوازده امام است

آن نام چو بر نگين نگارند * شاهان جهان به فال دارند

شاهنشه ما همين نشان يافت * شاهى ز خداى غيب‌دان يافت

انگشت كهن كه دارد آن را * انگشت نما شود جهان را

كانگشت شهان آخرين است * شايسته اين چنين نگين است « 2 »

شاهى است به حق كه آخر آمد * از فضل خداى قادر آمد

شد ختم برو نشان شاهى * از قبهء ماه تا به ماهى

قرآن كه به آخر آمد از حق * ختم كتب آمدست مطلق

آن است كه سكه [ اى ] نشاندست * تا آخر روزگار ماندست

زان « 3 » ماند اساس دين و ايمان * فارغ شده از زياد و نقصان

حكمش كه امور كردگارست * تا روز نشور برقرار است

فهرست نژاد نسل آدم * تاج سر انبياى عالم

عنوان مثال آفرينش * آئينهء چهر مهر بينش

احمد كه گزيدهء خدا اوست * سر لشكر خيل انبيا اوست

پيغامبر پاك آخرين است * بر جمله گزيدگان گزين است

هر چيز كه ايزد آفريدست * در ذات كمال او بديدست

پيغمبرى و نشان شاهيش * و آن حكم كه آمد از الهيش

تا روز وعيدش است وعده * در حجّت لا نبىّ بعده « 4 »

( 1 ) تا اينجا در نسخهء « د » نيامده است . ( 2 ) اين سبه بيت در نسخهء « د » نيامده . ( 3 ) در نسخهء « د » : زو ( 4 ) از اينجا تا ابتداى « فهرست ائمه عليهم السلام . . . » بجز بيت « اعداش شده به تيغ مقهور . . . » و بيت « تاريخ دوازده امامش . . . » و « درج گهرست و برج دانش . . . » در نسخهء « د » نيامده است .