تاريخ محمدى ( فارسي ) — الصفحة ١٧٤

بند ششم

بند پنجم

بند پنجم

اى گزيده مر خدايت يا امير المؤمنين * خوانده نفس مصطفايت يا امير المؤمنين

كژدمان دهر را آورد سرها زير پاى * بازوى زورآزمايت يا امير المؤمنين

خازنان كان و دريا كيسه‌ها پرداختند * روز بازار سخايت يا امير المؤمنين

بس كه لعل اندر دل كان خاك بر سر كرده است * از دل دريا عطايت يا امير المؤمنين

آنچه عيسى از نفس مىكرد رمزى بود و بس * از لب معجزنمايت يا امير المؤمنين

خاطر همچو من شوريده خاطر چون « 1 » كند * وصف قدر كبريايت يا امير المؤمنين

مدح اگر شايسته ذات تو بايد گفت و بس * كيست تا گويد ثنايت يا امير المؤمنين

با همه بالانشينى عقل كل نابرده راه * زير شاذروان رايت يا امير المؤمنين

گر بدى بالاتر از عرش برين جاى دگر * گفتمى آنجاست جايت يا امير المؤمنين

ما همه از درگه لطفت گدايى مىكنيم * اين همه شاهان گدايت يا امير المؤمنين

آنچه تو شايستهء آنى ز روى عزّ و جاه * كس نداند جز خدايت يا امير المؤمنين

از نسيم باد نوروزى نشايد كرد ياد * پيش خلق جان‌فزايت يا امير المؤمنين

فهم انسانى چو داند عزّت كار « 2 » تو را * كآفرينش بر نتابد بار مقدار تو

بند ششم

بند ششم

اى كه فرمان قضا موقوف فرمان شماست * دور دوران فلك دورى ز دوران شماست

آفتابى كآسمان در سايهء « 3 » اقبال اوست * پرتوى از لمعه گوى گريبان شماست

چشمه‌اى كز وى محيط آفرينش قطره‌ايست * رشحه‌اى از لجّهء درياى احسان شماست

پير مكتب خانهء ابداع ، يعنى جبرئيل * با همه ذهن و ذكا طفل دبستان شماست

هركجا در مجمع قرآن خدا را آيت است * در كمال فضل و رحمت خاص در شأن شماست

نسبت قدر تو را با « 4 » اوج گردون چون كنم * زآنكه او اوج حضيض بام دربان شماست

اى كه « 5 » گردون را ازو چشم جهانى روشن است « 6 » * جز دو قرصى نيست آن هم فضلهء خان شماست

قبّهء نه چرخ را چون دانه برچيند ز جاى * مرغ تعظيمى كه آن بر بام ايوان شماست

( 1 ) كى . ( 2 ) جاه . ( 3 ) در مجالس : در دامن ( 4 ) نسبت قدر شما با . ( 5 ) در مجالس : آنچه . ( 6 ) آنچه گردون را بدان چشم جهان بين روشن است .