تاريخ محمدى ( فارسي ) — الصفحة ١٧٢

بند سيم

بند دويم

بند دويم

اى به غير از مصطفى نابوده همتاى تو كس * بسته بر مهر تو ايزد مهر حور العين و بس

مهرهء مهر از گلوى صبح بر نارد فلك * گرنه از مهر تو آمد صبح صادق را نفس

كاروان سالار راهت « 1 » چون كند آهنگ راه * چرخ را بر دست پيش آهنگ بندد چون جرس

با شكوه صولتت ، دستان نيايد در شمار * در برت « 2 » عنقاى مغرب كى شكوه آرد مگس

صولت بازوت گر دستان بديدى در مصاف * مرغ روحش در نهان از بيم بشكستى قفس

گر دل دريا شكافت « 3 » موج بر گردون كشد * لجّهء گردون در آن گردون نمايد همچو خس

گر شكوهت را به ميزان معانى « 4 » بركشند * از ره خفت كم آيد بو قبيس از يك عدس

كيست با قدرت سپهر و چيست با راى تو مهر * اين ز قدرت مستعار و آن ز آيت مقتبس

اندر آن ساعت « 5 » كه مردان سعادت خوى را * از پى مردى عنان از دست بربايد فرس

نشتر شمشير شيران روى در شران نهد * چون طبيب مرگ گيرد ساعد جان را مجس

از ميان مشرق و مغرب برآيى مهروار « 6 » * رايت دولت ز پيش و آيهء نصرت ز پس

خلق هفت اقليم اگر آن روز چون همدستان شوند * از ره « 7 » مردى ندارد پاى دستان تو كس

صورتى گردد مجسّم فتح گويد آشكار « 8 » * لا فتى الا على لا سيف الا ذو الفقار

بند سيم

بند سيم

اى سپهر عصمت از فرّ تو زيور يافته * آسمان از سايهء چتر تو افسر يافته « 9 »

از غبار درگه چرخ احترامت آشكار * كيمياگر نسخهء گوگرد احمر يافته

در اميد وصل « 10 » رويت دست نقاش ازل * نقشها بر بسته ليكن چون تو كمتر يافته

هر كه دستت را به دريا كرد نسبت بىگمان * رشحهء دست تو را درياى اخضر يافته

آن كه اندر آفرينش لاف بالايى زده * رفعتت را ز آفرينش پايه برتر يافته

باز قدرت هركجا بال سعادت « 11 » كرد باز * طاير آن سدره را در زير شهپر يافته

( 1 ) جاهت . ( 2 ) در پر . ( 3 ) عطايت . ( 4 ) در مجالس : معالى . ( 5 ) ميدان . ( 6 ) از ميان مشرق ميدان درآئى مردوار ( 7 ) سر ( 8 ) در مجالس : آن زمان روح القدس گويد به مدحت آشكار . ( 9 ) در مجالس : آفتاب از سايهء خير تو رفعت يافته ( 10 ) در مجالس : در اميد مثل . ( 11 ) جلالت .