تاريخ محمدى ( فارسي ) — الصفحة ١٦٠

آغاز كتاب

چند گويى حديث رستم زال * لعب « 1 » و بيهوده دروغ محال

ذكر گبران و اهل استوران * چند خوانى تو بر مسلمانان

دور باش از سرود و هجو و غزل * كان فجورست و فسق و جرم و زلل

تا همىخوانى اين دروغ محال * رو همىخوان كتاب ذو المتعال

خواندن آنچه هست خير و صلاح * پيش گير از براى فوز « 2 » و نجاح

گه مرادست پارسى خوانت * تا بود انس و راحت جانت

هست اخبار مصطفاى امين * همچنان غزو مرتضاى گزين

نيز مدح على و فرزندان * هست بسيار ، روز و شب مىخوان

عدل و توحيد مر نبوّت را * همچنين مذهب و امامت را

حفظ كن هر چهار و مىپرور * تا شوى راست رو بدين اندر

چون بدانستى آنچه مىبايد * آنچه در كار دين به كار آيد

پس بدان كار كن به روز و شبان * تا بود نام و جان تو به جهان

امر ايزد نگاه‌دار بجان * و آنچه نهى است دور باش از آن

تا چو معزول گردى از دنيا * وانمانى ز خدمت مولا

چون بپردازى ازين سراى فنا * جاى يا بى در آن سراى بقا

آغاز كتاب

آغاز كتاب

اين كتابيست مختصر ز كلام * ليكن از بهر مبتديست تمام

مبتدى چون بخواند اين دفتر * آنچه هست اندر او ز سرتاسر

چون بداند اگر بود عاقل * نبود روزگار دين غافل

گر تو گويى كه نظم را چه سبب * كه معانى به نظم هست و عجب

نظم را اختيار از آن كردم * كه نظر در جهانيان كردم

تا چه دانند و دوست‌تر دارند * خواندش را به جان طلب‌كارند

طالب شعر پارسيست مدام * آنچه خواص است و آنچه هست عوام

چون چنين است نظمش اولاتر * تا بخوانند در ميانه مگر

نيز بر طبع عام لايق شد * زانك با طبعشان موافق شد

چون ز خواندنش فايده گيرند * نيز خواندش قاعده گيرند

( 1 ) در اصل : لهب ( 2 ) در اصل : فوض