تاريخ محمدى ( فارسي ) — الصفحة ١٥٧

و لذكر اللّه اعلى و اجل

معرفت‌نامه « 1 » شيخ حسن كاشى

آفرين [ مر ] خداى يزدان را * كه به فضل آفريد كيهان را

آفريدش به قدرت اين عالم * آفريد آدم و بنى آدم

كردگارى كه خلق را از عدم * در وجود آورد به فضل و كرم

كرد بيدار نطفهء دافق * صورت حى سامع ناطق

رازقى « 2 » كز خزينهء كرمش * جمله مخلوق را دهد نعمش

روزى شرق و غرب خلق جهان * مىدهد زانك قادرست بر آن

هست آگه ز رزق هر جانور * كه بود او به قعر بحر اندر

عالم السرّ و الخفيّاتست * كاشف الضّر و البليّاتست

خالق الارض و السما دانش * فالق الحبّ و النّوا دانش

گاه بام است فالق الاصباح * گاه شام است خالق المصباح

اى بزرگا ! مدبرا ! كه خداست * وى عظيما صنايعا كه و راست

از كفى آفريد عالم را * وز گلى آفريد آدم را

وز يكى دود آفريد فلك * وز يكى نور آفريد ملك

وز يكى باد ابن مريم را * وز يكى آب ابن آدم را

ز آهن و سنگ آتش افروزد * كو حطب را ز كين دل سوزد

گاه آب از حجر برون آرد * گاه از نى ، شكر برون آرد

( 1 ) دربارهء اين رساله در مقدمه سخن گفتيم . ( 2 ) در اصل : رازق