تاريخ محمدى ( فارسي ) — الصفحة ١٥٤

ذكر على سمرى كه هر وقت مكتوب او به خلق مىنمود

تاريخ صفات آل ياسين * پرداخته‌ام به نظم شيرين

در نثر هزار جا عيان است * مشهور زمين و آسمان است

امروز به نظم كردم آن را * بگشاذه درى ز نو جهان را

كردندم از اين به رافضى نام * قومى دو سه شوم بد سرانجام

من از دل و جان شدم على دوست * آن كيست كه او نه بندهء اوست

در دامن علم او زدم دست * كز غم به ولاى آن توان رست

آخر نه صحابه را عدويم * و إن ره نه به پاى فكر پويم

تا سرزنش زمانه كردم * در بىخردى نشانه كردم

اين قوم قبيلهء تمام‌اند * مشهور دوازده بنام‌اند

چون سلسله‌اند بسته درهم * انگشت‌نماى نسل آدم

پيوسته بهم چنانك انگشت * از پشت يكى و جمله هم پشت

بيگانه در آن ميان فزودن * ديوانگيست وانمودن

شاهان كه لباس خوب سازند * يك دست بود كه مىطرازند

يك جامه دو رنگ خوب نايد * مصحف به چهار خط نشايد

يك رنگ بمان ز كس مينديش * تا رنگ بذى نيايدت پيش

كز مسكن ماه تا به ماهى * در ملك سپيدى و سياهى

يك شخص نبوذ ز آفرينش * كين نقش نبود بر جبينش

قاضى كه نظام نام دارد * شيرين شكرين كلام دارد

از دولت پادشاه عالم * مختار نژاد نسل آدم

اين نامه بساختم بدين سان * هر چند كه بوذه‌ام هراسان

از سهو و خطا كه باذ ازين دور * بوذم دو سه ماه سخت رنجور

در بستر رنج خفته بودم * اين گنج گهر كه مىگشودم

در واسط و حله كردم اين ياد * پرداخته شد به شهر بغداد

سال هجرى بذال وحى « 1 » راست * از بحر ضميرم اين گهر خاست

( 1 ) بر اساس حروف ابجد سال 718 هجرى مىشود .