تاريخ محمدى ( فارسي ) — الصفحة ١٣٩

موضع قبره عليه السلام

او را پذرش رضىّ دين كرد * در راه امامتش امين كرد

« العزّة لله الجميع » است * بر خاتم او كه بس رفيع است

دريافته عزت از خداست اوست * شايسته امام و مقتدا اوست

پنجاه و چهار بود سالش * تا بوذه در اين جهان همالش

در طاعت و زهد و پارسايى * ناكرده دمى ز دين جدايى

بوذست امام سى و پنج سال * طالب نشذه به نعمت و مال

بوذند خليفه آل عباس * اندر پى هم به رسم اجلاس

منصور خليفه بود چندى * مهدى بنشست بىگزندى

ده سال و زان سپس به هادى * بسپرد به حسرة الفؤادى

هارون رشيد شد خليفه * او ماند در اين جهان جيفه

يك دور براند پاذشاهى * مىيافت هر آرزو كه خواهى

از دور رشيد پانزده سال * بگذشت و نبوذه قيل يا قال

كشتند ورا به زهر قاتل * شرحيست دراز از آن مقاتل

حبس سندى ابن شاهك * آن سوختنى به نار و آهك

بوذست مقام آن نكونام * جعفر نسب آن امام ايّام

در حبس ورا به زهر كشتند * آن بىنسبان كه بس درشتند

هر كس كه عدوى خاندان گشت * بدنام‌ترين اين جهان گشت

در روز چهارشنبه آن شاه * اندر دهم رجب ز ناگاه

سال از صد و هشت بود و هشتاد * كان مقتدى امم بيفتاد

در دار سلام ملك بغداد * يك مزرعه كرده‌اند آباد

موسى جواد نام دارد * نزهت گاهى تمام دارد

آنجاست قريش را مقابر * آنست زيارت اكابر