تاريخ محمدى ( فارسي ) — الصفحة ١٣٢

مدت امامته عليه السلام

اسحاق به فضل بوذه مشهور * پيوسته به زهد بوذه مذكور

دامن ز زمانه در كشيده * از كار امامت آرميده

گويند على ابن جعفر * بودست ملازم برادر

موسى كه امام روزگار اوست * بر منبر دين بزرگوار اوست

بسيار علوم و بر فضائل * بردند ازو بجان مسائل

اقرار به موسى و امامت * كردست و نخورده زو ندامت

وانگه به رضا رضاش بوده * صدق دل صادقى نموده

گفته سخن از امام جعفر * بر نصّ امامت براذر

بوذه دهمين پسر چو عباس * زنده نفسى چو خضر و الياس

پرهيز كن زمانه با علم * آراسته ذات او بر آن حلم

بر خاتم او كى بىريا بود * الله ولى و الغنى بود

دين‌پروريش توانگرى بود * معروف به صدق‌پرورى بود

سالش به دو نسخه شصت و پنج است * از دور جهان كه عمر سنج است

در دايره به هشت و پنجاه * ديدم كه نوشته بود و سه ماه

با جد و پدر دوازده سال * بوذست رخش زمانه را فال

جدش چو ازين زمانه برخاست * پرداخته كار آن جهان راست

او نوزده دگر به هر باب * راندست بكام خويش با باب

سى سال و چهار در امامت * ماندست پس از پدر سلامت

بگذشت ز كاينات نامش * در علم و روايت و كلامش

هر نقد سخن كه جعفرى نيست * شرعيست كه آن پيمبرى نيست

هر قول كه صادقى نباشد * جز زرق و منافقى نباشد