تاريخ محمدى ( فارسي ) — الصفحة ١٢٨

موضع قبره عليه السلام

ام السلمة على و زينب * هر يك ز كنيزكى شكر لب

اين‌اند بنين و از بناتش * از جاريه و مخدّراتش

املى بالله بر نگين داشت * همچون پذران خويش دين داشت

اين بود نشان خاتم او * زين پس من و قبر و ماتم او

بگذاشت ز عمر هفت و پنجاه * در عالم علم و رفعت و جاه

بوذست چهار سال با جد * در طفلى زهد كرده بىحد

آن كو ز حسين برد افادت * بىشك چو حسين كند سيادت

مصحوب پذر به سى و نه سال * بوذست بكام فارغ البال

از بعد پذر امام ايّام * او بوذه بكام گاه و ناكام

در آخر حكم آل مروان * عبد الملك و ملك سليمان

ديگر عمر نكو نهايت * بن عبد عزيز پركفايت

عبد الملكش به زهر برداشت * بگذشت و جهان به خصم برداشت

در آخر ملك آن طوايف * مىبود به سال و ماه خايف

يك نسخه به ثالث صفر بود * آن ظلم كه روزگار بنمود

در نسخهء اصل فخر دينى * مشهور جهان به پاك دينى

آن صدر كه اوست از نشابور * ديباجه به نام اوست مذكور

ديذم كه به ماه حج روان شد * از زهر ستم بدان جهان شد

در سال صد و چهارده راست * زهر از كف دهر خورده برخاست

تا دور زمين و آسمان است * چندانك ز آدمى نشان است

از مسكن ماه تا به ماهى * تا هست سپيدى و سياهى

هر لحظه بر آن سگان بىدين * ز اهل ملكوت باد نفرين

قبرش به بقيع پيش آباست * آنجاى كه جنّتى سراپاست

آن خلد رفيع مشهد آباد * در چند كتاب كرده شد ياد