تاريخ محمدى ( فارسي ) — الصفحة ١١٥

تاريخ ولادته عليه السلام

چون حسن حسن بديد بابش * فرمود به حق حسن خطابش

نامش حسن است و خلق احسن * نابوذه نظير او بهر فن

بودش لقب الزكى و الحق * او بود يقين زكىّ مطلق

پرهيز كنندهء جهان بود * مختار زمين و آسمان بود

هم عالم و هم امام معصوم * ياد آمذه در كلام قيّوم

شد كنيت او ابو محمد * از لفظ مبارك اب و جد

نامش حسن و زكيش القاب * بودست خطابش از جد و باب

آن چشم و چراغ آفرينش * آن ميوه ز باغ آفرينش

آن عين زلال و چشمهء عين * آن گلبن بوستان عينين

آن نطفهء پاك عالم غيب * آن معتكف بسان لا ريب

آن سيد و زاهد زمانه * آن عالم و عابد يگانه

مخطوب خطاب طهر و طاهر * منهاج بروج نجم زاهر

آن گوهر شب چراغ غرّا * آن نطفهء بوتراب و زهرا

يعنى كه حسن امام ثانى * سرچشمهء آب زندگانى

بگذشته ز ماه روزه يك نيم * سال هجرى رسيده در جيم « 1 »

اندر شب جمعه در مدينه * از پشت امام راستينه

بر پشت زمين ز بطن زهرا * آمذ شد ازو جهان مطرا

( 1 ) جيم اشاره به سال سوم هجرى .