تاريخ محمدى ( فارسي ) — الصفحة ١١٤

فضيلت قبره عليه السلام

آراسته شاه با ديانت * شايسته امام با امانت

شير او زن كارزار اسلام * مردافكن و پاك دين ايّام

عنوان صحيفهء سعادت * سر حلقهء عالم سيادت

چون دل ز على همىكند ياد * از غصّه و انده است آزاد

آن شاه فتوّت و طريقت * خفتست برين صفت حقيقت

امروز همى عراش خوانند * آنان كه نشانهء جهانند

از پيش نجف قريب نه دور * غريين جائيست سخت مشهور

آن گنج كرم درو نهان است * ناميست كه مشهدش نشان است

احسنت زهى خجسته فرزند * احسنت زهى بر برومند

فرزند نبود ازين خلف تر * از نه پذر و چهار ماذر

صلوات خدا بر آن پسر باد * كو خاك پذر چنان كند شاد

يا ذا الأرضين و السموات * بر جان على كنيد صلوات

جز وحى هر آنچه مصطفى يافت * در دانش و علم مرتضى يافت

تا روضهء پاك آن مطهّر * يك مزرعه است خلد انور

آن است نشان مشهد آنست * منظور زمين و آسمان است

آن شاه شجاعت و امامت * آن منبع دانش و كرامت

تا سايهء خويش بر من انداخت * زو جنّت و كعبهء دگر ساخت

هر سال ز نو بر آن ممالك * بينند ينزّل الملائك

شاهان جهان ملك و دانش * مالند دو رخ بر آستانش

آنان كه گدا و پاذشاهند * يابند هر آرزو كه خواهند

آيند بسان ريگ و باران * هر سال ز نو جهان شكاران

با تاج و لوا و لشكر و كوس * بر بوى اميد يك زمين بوس

ما اعظم شأنك اى جهانبخش * جان‌پرور و جان‌ستان و جانبخش

جان‌پروريت بدانش و دين * زان خلق و سخا و قدر و تمكين

وانگه ز ره بزرگوارى * در راه خدات جان سپارى

جان بخشيت آنك از سر جان * برخاسته‌اى براى ايمان

هم جانى و هم جهان‌ستانى * يك جان چه كه صد هزار جانى