تاريخ محمدى ( فارسي ) — الصفحة ١٠١

جنگ كردن امير المؤمنين على با قوم قريش كه قصد عيال رسول عليه السلام كرده بودند « 1 »

هم اعلم و اقضى القضايات * هم ارشد و هادى الهدايات

برهان حلال و الحرام است * سازندهء كار خاص و عام است

از قوت قلب ليث مقدام * در قلب غزا هژبر ضرغام

از صفوت قائمين نشانه * وز افضل قانتين فسانه

ضارب سوى طاغيان بسيفين * طاعن بر طاغيان به رمحين

انوار مسبحين بيانش * اذكار مذكرين زبانش

هم مطفى نار موقدين بود * هم نحر قريش اجمعين بود

داماد نبى عالمين اوست * ابن عم رسول دين اوست

كان كرم و مكان علم است * جان خرد و جهان حلم است

استاد در مدينهء علم * گنجور سر خزينهء حلم

در محرب حرب اوست كرّار * عيار و حبيب خاص جبّار

در حلقهء زهد جان اصحاب * او بود حريف ذكر و محراب

او بود به حق خليفهء راست * كز علم و عمل جهان بياراست

منصوص عليه بر امامت * او راست نشانه تا قيامت

آن مير عرب شه عجم را * آن صاحب سيف و القلم را

وصفش بكذام مايه گويم ؟ * راهش بكذام پايه كوبم ؟

جنگ كردن امير المؤمنين على با قوم قريش كه قصد عيال رسول عليه السلام كرده بودند « 1 »

جنگ كردن امير المؤمنين على با قوم قريش كه قصد عيال رسول عليه السلام كرده بودند « 1 » و امير المؤمنين على عليه السلام پياذه بود و بىسلاح

رفتند جماعتى ز ناگاه * آن قوم قريش لعنة الله

يكى رويه بهم دگر نشست‌اند * پيمان و وفا و عهد بست‌اند

بر قصد رسول كرده انبوه * در موضع حرب دار اندوه

هر يك ز قبايل پريشان * يك قوم تمام نه در ايشان

اعراب لعين بىشمارند * همچون شتران بىمهارند

بىنام و نشان نه مام و نه باب * شرحش چه دهم چو گفتى اعراب

تا چون كه برو زنند سنگى * پيدا نبود نشان و رنگى

( 1 ) اشاره است به ماجراى هجرت امام على عليه السلام از مكه به مدينه همراه با فاطمه بنت اسد و فاطمهء زهرا ( س ) و . . . كه قريش قصد آنها را كرده بودند .