تاريخ محمدى ( فارسي ) — الصفحة ١٠٠

وجه سيم طريقهء عقلى

يك منزلتش دگر هويداست * از قول رسول داور راست

آنجاى كه گفت لفظ منّى * آن قوم كه شيعىاند و سنى

دانند كه اين كذام جا گفت * اين درّ سخن كذام جا سفت

در قصهء موسى است و هارون * موسى به غزا چو رفت بيرون

او را چو بجاى خويش بنشاند * موسى بشد او بجاى او ماند

شاه رسل اين به مرتضى گفت * از هيچ‌كس اين حديث ننهفت

گفتا تو همان مقام دارى * كان راه امامتست و يارى

بر جاى منى خليفهء راست * زين لفظ نبى امامت او راست

من شرعى و نقلىاش بگفتم * اين راه بپاى فكر رفتم

زين پس منم و بيان عقلى * كان وجه چو شرعى است و نقلى

ديهى كه دروست كدخدايى * محتاج بود به پيشوايى

كو شهرهء بوذ بدانش و دين * آراسته از وقار و تمكين

مخصوص به عصمت و ديانت * با راى رزين و با امانت

فارغ ز معاصى و قبايح * خوش خلق به سان مشك فايح

آنگاه شجاع و عالم و راد * آزاد ز ظلم و جور و بيداد

چون باشدش اين خصائص خوب * موصوف بدين صفات منسوب

سازند ورا رئيس و مهتر * سر بر خط او نهند يكسر

كردند همه مطيع رايش * خوانند رئيس و پيشوايش

آن كوست بدين نشانه مخصوص * بايد كه بوذ امام منصوص

او بعد رسول حق كه برخاست * اين جمله بدان كه مر على راست

سيف الله و شاه ذو الفقار است * بر دلدل دين به حق سوار است

شك نيست در آنك اين خصايل * بودست درو به صد دلايل

داننده راز امهانى * كشاف رموز آسمانى

هم تابع ملك بيعتين است * هم هاجر راه هجرتين است

لم يشرك بالله‌اش صفاتست * سيف الله و منخر العرابست . .

سازندهء مسجد و مكانات . . * دارندهء مودى . . و امانات