جلاء العيون ( فارسي ) — الصفحة ٩٣٣

فصل سوّم در بيان كيفيّت شهادت آن حضرت است

فصل سوّم در بيان كيفيّت شهادت آن حضرت است

فصل سوّم در بيان كيفيّت شهادت آن حضرت است

از روايات معتبره معلوم مىشود كه چون مأمون ملعون از خلفاى شقاوت اساس بنى عبّاس بود و فرمانش در اطراف عالم نافذ گرديد ، و ايالت عراق عرب را به حسن بن سهل تفويض كرد و خود در بلدهء مرو اقامت نمود ، و در اطراف ممالك حجاز و يمن غبار فتنه و آشوب ارتفاع يافته ، بعضى از سادات به طمع خلافت رايت مخالفت بر افراشتند .

چون اين اخبار در مرو به سمع آن ملعون رسيد ، با فضل بن سهل ذو الرياستين كه وزير و مشير او بود ، مشورت نمود ، بعد از تدبير و انديشهء بسيار رأى آن دو ملعون بر آن قرار گرفت كه حضرت امام رضا عليه السّلام را از مدينه طلب نمايند و او را وليعهد خود گرداند ، تا آنكه ساير سادات به قدم اطاعت پيش آيند ، و دندان طمع از خلافت بردارند .

پس رجاء بن ضحّاك را با بعضى از مخصوصان خود به خدمت آن حضرت فرستاد بسوى مدينه كه آن جناب را به سفر خراسان ترغيب نمايند . چون ايشان به خدمت آن حضرت رسيدند ، حضرت در اوّل حال امتناع بسيار نمود ، چون مبالغهء ايشان از حدّ اعتدال متجاوز گرديد ، آن سفر محنت اثر را به جبر اختيار نمود « 1 »

.

ابن بابويه به سند معتبر از وشّا روايت كرده است كه حضرت امام رضا عليه السّلام فرمود :

چون خواستند كه مرا از مدينه بيرون آورند ، عيال پريشان احوال خود را جمع كردم و خبر شهادت خود را به ايشان دادم ، و گفتم : من از اين سفر معاودت نخواهم نمود ، اكنون به

( 1 ) عيون أخبار الرضا 2 / 158 .