جلاء العيون ( فارسي ) — الصفحة ٨٦٥
فصل دوّم در بيان آنچه ميان آن حضرت و مخالفان ظاهر شد تا وقت شهادت
داشت ، و وفات آن حضرت در سال صد و چهاردهم هجرت بود ، و با پدر خود على بن الحسين سى و پنج سال دو ماه كم ماند ، و بعد از وفات پدر بزرگوار خود نوزده سال زندگانى كرد « 1 »
.
و كلينى به سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه وفات آن حضرت در سال صد و چهارده هجرت بود ، و سن شريف آن حضرت پنجاه و هفت سال بود ، و مدّت امامت آن حضرت نوزده سال و دو ماه بود « 2 »
.
ابن بابويه و ديگران ذكر كرده‌اند كه شهادت آن حضرت به امر ابراهيم بن وليد واقع شد و آن حضرت را مسموم گردانيد « 3 »
، و بعضى هشام بن عبد الملك نيز گفته‌اند « 4 »
، و آنچه قطب راوندى روايت كرده شهادت آن حضرت به امر عبد الملك بوده مخالف اقوال مشهوره و تواريخ مضبوطه است ، و شايد از آن روايت هشام افتاده باشد . و قبر مقدّس آن حضرت به اتّفاق در بقيع واقع است در پهلوى پدر و عم بزرگوار خود حضرت امام حسن عليه السّلام .
و كلينى به سند معتبر روايت كرده است كه چون حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام رحلت نمود ، حضرت صادق مىفرمود كه چراغ مىافروختند در آن حجره‌اى كه حضرت در آن حجره وفات يافته بود « 5 »
.
( 1 ) كشف الغمّه 2 / 349 .
( 2 ) كافى 1 / 472 .
( 3 ) مناقب ابن شهر آشوب 4 / 228 ؛ الفصول المهمّه 218 .
( 4 ) بحار الأنوار 46 / 217 .
( 5 ) كافى 3 / 251 .