جلاء العيون ( فارسي ) — الصفحة ٨٦٤
فصل دوّم در بيان آنچه ميان آن حضرت و مخالفان ظاهر شد تا وقت شهادت
كلينى به سند صحيح از آن حضرت روايت كرده است كه مردى چند ميل از مدينه دور بود در خواب ديد كه به او گفتند كه : برو و نماز كن بر امام محمّد باقر عليه السّلام كه ملائكه او را در بقيع غسل مىدهند ، آن مرد بيدار شد و به سرعت تمام به جانب مدينه روانه شد ، چون به بقيع رسيد شنيد كه آن جناب به عالم بقا رحلت نموده است ، و ديد كه او را غسل مىدهند « 1 »
.
ايضاً به سند حسن روايت كرده است كه امام محمّد باقر عليه السّلام هشتصد درهم براى تعزيه و ماتم خود وصيّت فرمود « 2 »
.
به سند موثّق از امام جعفر صادق عليه السّلام روايت كرده است كه پدرم گفت : اى جعفر از مال من وقفى بكن براى ندبه كنندگان كه ده سال در منى در موسم حج بر من گريه كنند ، و رسم ماتم را تجديد نمايند و بر مظلوميّت من زارى كنند « 3 »
.
و مشهور آن است كه وفات آن حضرت در سال صد و چهاردهم هجرت « 4 »
، و بعضى صد و هفدهم « 5 »
، و بعضى صد و شانزدهم نيز گفته‌اند « 6 »
؛ و ماه وفات آن جناب را بعضى ماه ذيحجّه گفته‌اند ، و بعضى ماه ربيع الاوّل ، و بعضى ماه ربيع الآخر ، شيخ شهيد و ديگران گفته‌اند كه : وفات آن حضرت روز دوشنبه هفتم ذيحجّه بود . و مشهور آن است كه عمر شريف آن جناب پنجاه و هفت سال بود ، و با جدّ خود حضرت امام حسين عليه السّلام چهار سال ماند ، با پدر خود سى و چهار سال ، و مدّت امامت آن حضرت نوزده سال بود ؛ و بعضى مدّت حيات آن حضرت را پنجاه و هشت سال گفته‌اند « 7 »
.
در كشف الغمّه از محمّد بن سنان روايت كرده است كه ولادت آن حضرت پيش از شهادت حضرت امام حسين عليه السّلام به سه سال شد ، و در وقت وفات پنجاه و هفت سال
( 1 ) كافى 8 / 183 .
( 2 ) كافى 3 / 217 .
( 3 ) كافى 5 / 117 .
( 4 ) اعلام الورى 264 ؛ ارشاد شيخ مفيد 2 / 158 .
( 5 ) كشف الغمّه 2 / 331 .
( 6 ) بحار الأنوار 46 / 217 .
( 7 ) بحار الأنوار 46 / 212 .