جلاء العيون ( فارسي ) — الصفحة ٨٤٢
فصل دوّم شدايد و احزانى كه بر آن حضرت وارد شد تا هنگامى كه به عالم قدس ارتحال نمود
آسمان شنيدم ، و بعد از آن صداى تكبير اهل زمين را شنيدم تا آنكه هفت تكبير از اهل زمين شنيدم ، و از شنيدن صداى تكبير به رو در افتادم و مدهوش شدم ، چون به هوش بازآمدم مردم از نماز آن حضرت برگشته بودند ، و نه نماز او را يافتم و نه نماز مسجد را ، و مرا زيان كارى بزرگ واقع شد ، و پيوسته بر اين حسرت هستم كه چرا بر آن حضرت نماز نكردم « 1 »
.
و در روز وفات آن جناب خلاف كرده‌اند ، بعضى گفته‌اند : در هيجدهم ماه محرّم سال نود و چهار هجرت واقع شد « 2 »
، شيخ طوسى در بيست و پنجم محرّم اين سال ذكر كرده است « 3 »
، و بعضى سال نود و پنجم گفته‌اند ، و كلينى اين مذهب را اختيار كرده است « 4 »
، ابن شهر آشوب گفته است كه : وفات آن حضرت در روز شنبه يازدهم يا دوازدهم محرّم از سال نود و پنج از هجرت واقع شد « 5 »
، و كفعمى در بيست و دوّم ماه محرّم اين سال ذكر كرده است « 6 »
.
و در مدّت عمر آن حضرت نيز خلاف است ، و اكثر پنجاه و هفت سال گفته‌اند « 7 »
.
كلينى به سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه حضرت على بن الحسين عليه السّلام را در وقت وفات پنجاه و هفت سال بوده ، و وفات آن جناب در سال نود و پنج واقع شد ، و بعد از امام حسين عليه السّلام سى و پنج سال زندگانى كرد « 8 »
.
در كشف الغمّه از آن جناب روايت كرده است كه عمر شريف امام زين العابدين عليه السّلام پنجاه و هشت سال بود « 9 »
، و بعضى پنجاه و نه نيز گفته‌اند .
( 1 ) رجال كشى 1 / 333 .
( 2 ) كشف الغمّه 2 / 294 .
( 3 ) مصباح المتهجّد 729 .
( 4 ) كافى 1 / 468 .
( 5 ) مناقب ابن شهر آشوب 4 / 189 .
( 6 ) بحار الأنوار 46 / 152 .
( 7 ) بحار الأنوار 46 / 154 .
( 8 ) كافى 1 / 468 .
( 9 ) كشف الغمّه 2 / 302 .