جلاء العيون ( فارسي ) — الصفحة ٧٣٠
فصل پانزدهم در بيان وقايع جانگداز و مصائب محنت‌پرداز كه بعد از شهادت شهدا واقع شد تا مراجعت بقيّهء عترت طاهره بسوى مدينه
حاجت مرا برآورى و چهار صد دينار طلا از من بگيرى ؟ گفت : حاجت تو چيست ؟ گفتم :
حاجت من آن است كه اين سر را از ميان زنان بيرون برى و پيش روى ايشان به روى ، آن زر را از من گرفت و حاجت مرا روا كرد « 1 »
.
به روايت ابن شهر آشوب : چون خواست كه زر را صرف كند ، هر يك سنگ سياه شده بود و بر يك جانبش نوشته بود وَ لا تَحْسَبَن اللَّه غافِلًا عَمَّا يَعْمَل الظَّالِمُون « 2 »
و بر جانب ديگر وَ سَيَعْلَم الَّذِين ظَلَمُوا أَيَّ مُنْقَلَب يَنْقَلِبُون « 3 »
« 4 »
قطب راوندى از منهال بن عمرو روايت كرده است كه گفت : به خدا سوگند كه در دمشق ديدم سر مبارك جناب امام حسين عليه السّلام را بر سر نيزه كرده بودند ، و در پيش روى آن جناب كسى سورهء كهف مىخواند ، چون به اين آيه رسيد أَم حَسِبْت أَن أَصْحاب الْكَهْف وَ الرَّقِيم كانُوا مِن آياتِنا عَجَباً « 5 »
به قدرت خدا سر سيّد شهدا به سخن آمد و به زبان فصيح گويا گفت كه : امر من از قصّهء اصحاب كهف عجيب‌تر است ، و اين اشاره است به رجعت آن جناب براى طلب خون خود « 6 »
.
پس آن كافران حرم و اولاد سيّد پيغمبران را بر در مسجد جامع دمشق كه جاى اسيران بود بازداشتند . و مرد پيرى از اهل شام به نزد ايشان آمد و گفت : الحمد للَّه كه خدا شما را كشت و شهرها را از مردان شما راحت داد ، و يزيد را بر شما مسلّط گردانيد . چون سخن خود را تمام كرد ، جناب امام زين العابدين عليه السّلام فرمود : اى شيخ آيا قرآن خوانده‌اى ؟ گفت :
بلى ، فرمود : اين آيه را خوانده‌اى قُل لا أَسْئَلُكُم عَلَيْه أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى « 7 »
؟
گفت : بلى ، حضرت فرمود : آنها مائيم كه حق تعالى مودّت ما را مزد رسالت گردانيده است . باز فرمود كه : اين آيه را خوانده‌اى وَ آت ذَا الْقُرْبى حَقَّه « 8 »
؟ گفت : بلى ، فرمود : مائيم آنها كه حق تعالى پيغمبر خود را امر كرده است كه حق ما را به ما عطا كند ، آيا
( 1 ) بحار الأنوار 45 / 127 .
( 2 ) سورهء ابراهيم / آيهء 42 .
( 3 ) سورهء شعراء / آيهء 227 .
( 4 ) مناقب ابن شهر آشوب 4 / 68 .
( 5 ) سورهء كهف / آيهء 9 .
( 6 ) خرايج 2 / 577 .
( 7 ) سورهء شورى / آيهء 23 .
( 8 ) سورهء اسراء / آيهء 26 .