جلاء العيون ( فارسي ) — الصفحة ٦٧٠

فصل چهاردهم در بيان توجّه امام مظلوم بسوى عراق ، و آنچه از اهل كفر و نفاق به آن امام آفاق رسيد

از حضرت امام زين العابدين عليه السّلام منقول است كه مردم آن قبيله كه شهيدان را دفن مىكردند بعد از ده روز چون او را دريافتند ، به دعاى آن امام شافع ، بوى مشك از او ساطع بود « 1 »

.

و بعد از او عمر بن خالد صيداوى به خدمت آن حضرت آمد و گفت : يا بن رسول اللَّه مرا دستورى ده كه به اصحاب خود ملحق شوم و شهادت تو را نبينم ، حضرت فرمود : برو كه در همين ساعت ما نيز به تو ملحق مىشويم ، آن سعادتمند جان گرامى در كف نهاد ، و بعد از مقاتلهء بسيار به شهداى ابرار پيوست .

پس حنظلة بن اسعد شامى آمد و سپروار در پيش روى آن امام اخيار ايستاد ، و تير و نيزه و شمشير آن كافران را بر روى و سينهء خود خريد ، و به آواز بلند مىگفت : يا قَوْم إِنِّي أَخاف عَلَيْكُم مِثْل يَوْم الْأَحْزاب * مِثْل دَأْب قَوْم نُوح وَ عادٍ وَ ثَمُودَ وَ الَّذِين مِن بَعْدِهِم وَ مَا اللَّه يُرِيدُ ظُلْماً لِلْعِبادِ * وَ يا قَوْم إِنِّي أَخاف عَلَيْكُم يَوْم التَّنادِ * يَوْم تُوَلُّون مُدْبِرِين ما لَكُم مِن اللَّه مِن عاصِم « 2 »

، يا قوم لا تقتلوا حسيناً فيسحتكم اللَّه به عذاب و قد خاب من افترى ، و اينها نصيحتى چند است كه مؤمن آل فرعون با قوم فرعون مىگفت . يعنى : اى قوم من مىترسم بر شما مثل آن عذابها كه بر امّتهاى گذشته وارد شد ، مانند عذاب قوم نوح و عاد و ثمود و آنها كه بعد از ايشان بودند ، و خدا نمىخواهد ستمى براى بندگان خود ، اى قوم من مىترسم بر شما از عذاب روز قيامت ، روزى كه رو از محشر بگردانيد بسوى جهنّم و شما را از عذاب خدا نگاه‌دارنده‌اى نباشد ، اى قوم مكشيد حسين را پس مستأصل گرداند خدا شما را به عذاب عظيم ، به تحقيق كه نااميد كسى است كه بر خدا افترا بندد .

پس امام حسين عليه السّلام گفت : اى پسر اسعد خدا تو را رحمت كند ، ايشان مستوجب عذاب شدند در هنگامى كه نصيحت تو را قبول نكردند ، تو را و اصحاب تو را دشنام دادند ، اكنون چگونه مستحق عذاب اليم نباشند كه بزرگان دين را به قتل آوردند ، حنظله گفت : فداى تو شوم آيا به ثواب خدا نمىرسم و به برادران خود ملحق نمىشوم ؟ حضرت

( 1 ) بحار الأنوار 45 / 20 .

( 2 ) سورهء غافر / آيهء 30 - 33 .