جلاء العيون ( فارسي ) — الصفحة ٥٠٦
فصل سوّم در بيان بعضى از مكارم اخلاق آن حضرت
محمّد بن العبّاس در تفسير خود روايت كرده است كه مردى به حضرت امام حسين عليه السّلام گفت كه : در تو تكبّرى هست ، حضرت فرمود كه : كبريا و بزرگوارى مخصوص خداوند عالميان است و ديگرى را روا نيست ، آنچه من دارم عزّت است ، حق تعالى مىفرمايد كه :
وَ لِلَّه الْعِزَّةُ وَ لِرَسُولِه وَ لِلْمُؤْمِنِين « 1 »
يعنى : از براى خداست عزّت و براى رسول او و از براى مؤمنان « 2 »
.
كلينى به سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه حضرت امام حسين عليه السّلام ريش مبارك خود را به حنا و كتم خضاب مىفرمود « 3 »
.
به سند معتبر روايت كرده است كه چون امام حسين عليه السّلام شهيد شد ، در ريش مبارك آن حضرت رنگ خضاب به وسمه بود « 4 »
.
در كتاب احتجاج روايت كرده است كه روزى مردم به معاويه گفتند كه : مردم ديده‌هاى خود را بسوى حسين افكنده‌اند و او را سزاوار خلافت مىدانند ، رخصت ده كه او بر منبر رود و سخنى چند بگويد تا مردم بدانند كه او اهليّت خلافت ندارد ، معاويه گفت : او چون بر منبر بر آيد ، علم و فضل خود را ظاهر مىكند و ما را رسوا مىگرداند .
چون مردم مبالغه كردند ، معاويه رخصت داد ، حضرت بر منبر بر آمد و خطبه‌اى كه مناسب علم و جلالت او بود ادا كرد و در آخر فرمود كه : مائيم حزب اللَّه كه بر خلق غالبيم ، و مائيم عترت رسول خدا كه از همه كس به او نزديك‌تريم ، و مائيم اهل بيت رسالت كه از هر گناه و عيب مطهّريم ، و مائيم يكى از دو ثقل كه رسول خدا ما را تالى كتاب گردانيد و تفسير آن را به ما سپرد ، شك نمىكنيم در تأويل آن و مطّلعيم بر حقايق آن ، پس اطاعت كنيد ما را كه اطاعت ما بر شما واجب است ، و حق تعالى در قرآن اطاعت ما را با اطاعت خود و ، اطاعت رسول خود مقرون گردانيده است ، و حذر نمائيد از فتنه‌هائى كه شيطان براى شما بر انگيخته است ، به درستى كه او دشمن شماست و دشمنى خود را بر شما ظاهر گردانيده است ، چون شما را در دنيا و عقبى به عذاب حق تعالى بيندازد و شما را طعمهء تير
( 1 ) سورهء منافقون / آيهء 8 .
( 2 ) بحار الأنوار 44 / 198 .
( 3 ) كافى 6 / 481 .
( 4 ) كافى 6 / 483 .