جلاء العيون ( فارسي ) — الصفحة ٣٨٣
فصل اوّل در بيان ولادت موفور السعادة و اسم و لقب و كنيت و حليه و شمايل آن حضرت است
دختر رسول خدا دو پسر خود را براى من بيرون آور ، فاطمه عليها السّلام حسن و حسين عليهما السّلام را براى او بيرون آورد ، پس راهب ايشان را بوسيد و گريست و گفت : نامهاى اينان در تورات شبّر و شبير است ، در انجيل طاب و طيّب است ، پس از صفات حضرت رسالت پناه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم سؤال كرد ، چون آن صفات او را موافق يافت با آنچه در كتب خود خوانده بود از اوصاف آن حضرت كلمهء شهادت گفت و مسلمان شد « 1 »
.
ايضاً از جماعتى روايت كرده است كه كسى پيش از حسن و حسين به اين دو نام بزرگوار مسمّى نگرديده بود « 2 »
، از معجزات ايشان است ، چنانچه كسى به اسم محمّد و على مسمّى نشده بود ، حق تعالى در قصّهء يحيى مىفرمايد كه : ما پيش از او از براى او هم نامى قرار نداده بوديم .
در كتاب عيون المعجزات روايت كرده است كه فاطمه عليها السّلام امام حسن و امام حسين را از ران چپ زائيد ، و مريم عيسى را از ران راست زائيد « 3 »
.
كلينى به سندهاى صحيح از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه حضرت فاطمه در روز هفتم ولادت امام حسن و امام حسين عليهما السّلام قوچى براى عقيقهء ايشان كشت ، و سر ايشان را تراشيد ، به وزن موى سر ايشان نقره تصدّق كرد « 4 »
.
در چند حديث ديگر از آن حضرت روايت كرده است كه حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم براى ايشان قوچى به دست خود كشت ، موى سر ايشان را با نقره وزن كرد و نقره را تصدّق نمود ، چون عقيقهء امام حسن عليه السّلام را مىكشت اين دعا خواند : بسم اللّه عقيقة عن الحسن اللّهم عظمها بعظمه و لحمها بلحمه و دمها بدمه و شعرها بشعره اللّهم اجعلها وعاء لمحمّد و آله « 5 »
.
ايضاً به سند معتبر از حضرت امام رضا عليه السّلام روايت كرده است كه : چون امام حسن عليه السّلام متولّد شد ، جبرئيل براى تهنيت در روز هفتم نازل شد ، امر كرد آن حضرت را كه او را نام و كنيت بگذارد و سرش را بتراشد و عقيقه از براى او بكشد و گوشش را سوراخ كند ، در
( 1 ) مناقب ابن شهر آشوب 3 / 448 .
( 2 ) مناقب ابن شهر آشوب 3 / 449 .
( 3 ) عيون المعجزات 57 .
( 4 ) كافى 6 / 33 .
( 5 ) كافى 6 / 32 .