جلاء العيون ( فارسي ) — الصفحة ٣٦

فصل دوّم در بيان ابتداى نور شريف آن حضرت است

فصل دوّم در بيان ابتداى نور شريف آن حضرت است

فصل دوّم در بيان ابتداى نور شريف آن حضرت است

به سند معتبر از ابو ذر رضى اللّه عنه منقول است كه حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود كه : من و على بن ابى طالب از يك نور آفريده شديم و تسبيح خدا مىگفتيم در جانب راست عرش پيش از آنكه خدا آدم را بيافريند به دو هزار سال ، چون خدا آدم را آفريد آن نور را در پشت او جا داد ، و چون در بهشت ساكن شد ما در پشت او بوديم ، چون نوح در كشتى سوار شد ما در پشت او بوديم ، چون ابراهيم را در آتش انداختند ما در پشت او بوديم ، پيوسته حق تعالى ما را از اصلاب پاكيزه منتقل مىگردانيد به رحمهاى پاك و مطهّر تا رسيديم به سوى عبد المطلّب ، پس آن نور را به دونيم كرد ، و مرا در صلب عبد الله گذاشت ، و على را در صلب ابو طالب گذاشت ، و به من پيغمبرى و بركت داد ، و به على فصاحت و شجاعت داد ، و از براى ما دو نام از نامهاى مقدّس خود اشتقاق نمود ، پس خداوند صاحب عرش محمود است و من محمّد ، و خداوند بزرگوار اعلى است ، و برادرم على است ، پس مرا براى رسالت و پيغمبرى ستود و على را براى وصايت و امامت و حكم به حق در ميان مردم « 1 »

.

به سند معتبر از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام منقول است كه : محمّد و على دو نور بودند نزد خداوند عالميان دو هزار سال پيش از آنكه حق تعالى خلايق را ايجاد نمايد ، چون ملائكه آن دو نور را ديدند يكى را اصل يافتند و از آن شعاعى لامع گرديده بود كه

( 1 ) علل الشرايع 134 .