جلاء العيون ( فارسي ) — الصفحة ٣٢٠
فصل سوّم در بيان كيفيّت شهادت آن حضرت است
فصل سوّم در بيان كيفيّت شهادت آن حضرت است
فصل سوّم در بيان كيفيّت شهادت آن حضرت است
مشهور ميان علماى شيعه آن است كه در شب جمعه نوزدهم ماه مبارك رمضان در وقت طلوع صبح ، حضرت سيّد اوصياء امير المؤمنين على بن أبي طالب عليه السّلام ضربت خورد بر دست عبد الرّحمن بن ملجم مرادى به معاونت وردان بن مجالد و شبيب بن بجره و اشعث بن قيس و قطامه دختر اخضر ، عليهم جميعاً لعنة اللَّه و الملائكة و النّاس اجمعين . چون ثلثى از شب بيست و يكم گذشت ، روح مقدّس آن حضرت به رياض رضوان پرواز نمود .
مشهور آن است كه : عمر شريف آن حضرت در آن وقت شصت و سه سال بود ، از حضرت صادق عليه السّلام چنين روايت كرده‌اند ، و از آن حضرت و از حضرت امام محمّد باقر و امام محمّد تقى عليهم السّلام شصت و پنج سال نيز روايت كرده‌اند .
موافق مشهور ، با حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بعد از بعثت در مكّه سيزده سال ماند ، و ده سال از عمر شريفش گذشته بود كه آن حضرت مبعوث گرديد و به آن حضرت ايمان آورد ، و ده سال در مدينه با حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم به سر آورد . چون در خدمت حضرت رسول شروع به جهاد كرد ، شانزده‌ساله بود ؛ چون نوزده‌ساله شد ، شجاعان عرب را كشت ، هيچ‌يك از ايشان جرأت بر مبارزات او نمىنمودند ؛ چون در خيبر را كند ، بيست و دو سال از عمر شريفش گذشته بود .
مدّت امامت آن حضرت سى سال بود ، دو سال و چهار ماه أبو بكر غصب خلافت آن حضرت كرد ، و يازده سال عمر غصب خلافت آن حضرت كرد ، و دوازده سال عثمان