جلاء العيون ( فارسي ) — الصفحة ٢٩٣
فصل اوّل در بيان ولادت با سعادت آن حضرت است
السّلام يا ابا الحسن بيا نزد من بنشين كه اين موضعى است كه هفتاد پيغمبر مرسل در اين موضع نشسته‌اند ، و من از همهء ايشان بهترم ، و به جاى هر پيغمبرى برادر او نشسته است كه تو از همهء آنها بهترى ، ناگاه ديدم ابرى بر سر ايشان پيدا شد و نزديك شد به سر ايشان ، پس حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم دست دراز كرد و خوشهء انگورى از ميان ابر گرفته در ميان خود و على گذاشته گفت : بخور اى برادر من كه اين هديّه‌اى است از جانب حق تعالى بسوى من و بسوى تو .
انس گفت كه : من گفتم : يا رسول اللّه بيان كن از براى من كه او چگونه برادر توست ؟
حضرت فرمود كه : حق تعالى آبى خلق كرد در زير عرش پيش از آنكه آدم را بيافريند به سه هزار سال ، و آن آب را در مرواريد سبزى جا داد تا آنكه حضرت آدم را آفريد ، پس آن آب را در صلب او جا داد ، چون او را به رحمت خود برد آن آب را به صلب شيث منتقل گردانيد ، همچنين پيوسته آن آب را از پشتى منتقل مىكردند از اصلاب طاهرهء انبياء و اوصياء تا آنكه به صلب عبد المطلّب رسيد ، پس در آنجا او را به دونيم كرد و نصف آن را به صلب عبد اللّه و نصف ديگر به صلب ابو طالب نقل كرد ، پس من از نصف آن آبم و على از نصف ديگر ، به اين سبب على برادر من است در دنيا و آخرت . پس حضرت اين آيه خواند وَ هُوَ الَّذِي خَلَق مِن الْماءِ بَشَراً فَجَعَلَه نَسَباً وَ صِهْراً وَ كان رَبُّك قَدِيراً « 1 »
يعنى :
اوست خداوندى كه آفريده از آب بشرى را ، پس او را صاحب نسب و داماد گردانيد ، و پروردگار تو بر همه چيز قادر است « 2 »
.
در حديث ديگر فرمود : به اين سبب على از من است و من از عليم ، گوشت او از گوشت من است و خون او از خون من است ، پس هر كه مرا دوست دارد به دوستى من او را دوست مىدارد ، و هر كه مرا دشمن دارد به دشمنى من او را دشمن مىدارد « 3 »
.
شيخ طوسى به سند معتبر از حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام روايت كرده است كه :
حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم با على بن أبي طالب گفت : مىخواهى تو را بشارتى دهم ؟ گفت : بلى
( 1 ) سورهء فرقان / آيهء 54 .
( 2 ) امالى شيخ طوسى 313 .
( 3 ) خصال 640 .