جلاء العيون ( فارسي ) — الصفحة ٢٢٨
فصل پنجم در بيان تزويج امير المؤمنين و فاطمه عليها السّلام است
آمد فاطمه مىگريست ، پرسيد : چرا گريه مىكنى ؟ به خدا سوگند اگر در ميان اهل من از او بهترى مىبود من تو را به او تزويج مىكردم ، و من تو را به او تزويج نكردم خدا تو را به او تزويج كرد ، و خمس دنيا را صداق تو گردانيد تا آسمان و زمين باقى است « 1 »
.
ايضا به سند حسن از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه : غيرتى در حلال روا نيست بعد از آنكه حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم به على و فاطمه عليهما السّلام در شب زفاف گفت : كارى نكنيد تا من نزد شما بيايم ، چون به نزد ايشان آمد پاهاى مباركش را در ميان ايشان دراز كرد در رختخواب « 2 »
.
ايضا روايت كرده است كه : در مبارك باد زفاف حضرت فاطمه عليها السّلام مىگفتند : « بالرفاء و البنين » چنانچه در ميان ايشان متعارف بود ، يعنى : اين مزاوجت مقرون باد به اتّفاق و پسرها . پيغمبر فرمود : چنين مگوئيد بلكه بگوئيد : « على الخير و البركة » يعنى : مزاوجت با خير و بركت باد « 3 »
.
ابن شهر آشوب از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه : حق تعالى بر حضرت امير عليه السّلام حرام گردانيده بود زنان ديگر را تا حضرت فاطمه عليها السّلام در حيات بود ، زيرا كه او طاهره بود و هرگز حائض نمىشد « 4 »
.
بعضى از محقّقان گفته‌اند كه : حق تعالى در سورهء « هل أتى » انواع نعمتهاى بهشت را بيان فرموده و متعرّض ذكر حوريان نگرديده است ، شايد كه چون اين سوره براى اهل بيت نازل شده است ، حق تعالى براى رعايت حضرت فاطمه عليها السّلام حوريان را ذكر نكرده باشد « 5 »
( 1 ) كافى 5 / 378 .
( 2 ) كافى 5 / 538 .
( 3 ) كافى 5 / 568 .
( 4 ) مناقب ابن شهر آشوب 3 / 378 .
( 5 ) مناقب ابن شهر آشوب 3 / 372 .