جلاء العيون ( فارسي ) — الصفحة ٢١٩
فصل پنجم در بيان تزويج امير المؤمنين و فاطمه عليها السّلام است
على بن أبي طالب عليه السّلام .
چون به سدرة المنتهى رسيدم باز اين را بر آن نوشته ديدم ، چون به عرش رسيدم مثل اين را بر قوائم عرش نوشته ديدم ، چون داخل بهشت شدم درخت طوبى را در خانهء على ديدم و در بهشت هيچ قصرى و منزلى نيست مگر آنكه از آن درخت شاخه‌اى هست ، و بالاى آن درخت سبدهاست از حلّه‌هاى سندس و استبرق بهشت ، و براى هر بندهء مؤمنى هزار هزار سبد هست ، در هر سبدى صد هزار حلّه هست ، و هيچ حلّه‌اى از آنها به حلّهء ديگر شبيه نيست ، و هر يك به رنگى است ، و جامه‌هاى اهل بهشت از آن است ، و در ميان آن درخت نورى است كشيده ، و عرض بهشت مانند عرض آسمانها و زمين است ، و مهيّا شده است براى مؤمنين به خدا و رسول .
اگر سواره در سايهء آن درخت صد هزار سال بتازد ، از سايهء آن به در نمىرود ، و اين است تفسير قول حق تعالى وَ ظِل مَمْدُودٍ « 1 »
و پائين آن درخت ميوه‌ها و طعامهاى اهل بهشت است كه آويخته است در ميان خانه‌هاى ايشان ، و در هر شاخه‌اى از آن صد نوع ميوه است از آن ميوه‌ها كه شبيه آن را در دنيا ديده‌ايد و از آنها كه نديده‌ايد ، و از آنچه شنيده‌ايد شبيه آن را و از آنچه نشنيده‌ايد ؛ و هر ميوه كه چيده مىشود از آن درخت ، در همان ساعت مثل آن به جاى او مىرويد ، چنانچه حق تعالى فرموده است كه لا مَقْطُوعَةٍ وَ لا مَمْنُوعَةٍ « 2 »
و در بيخ آن درخت نهرى جارى مىشود كه از آن نهر منشعب مىشود چهار نهر ، كه حق تعالى فرموده است : اوّل نهرها آبى كه هرگز متغيّر نمىشود ، دوّم نهرها شيرى كه مزه‌اش متغيّر نمىگردد ، سوّم نهرها شرابى كه لذّت بخشنده است آشامندگان را ، چهارم نهرها از عسل صاف كرده .
اى فاطمه ! حق تعالى به من عطا كرده است در حق على هفت خصلت : او اوّل كسى است كه با من از قبر بيرون مىآيد ، و اوّل كسى است كه با من بر صراط مىايستد و خطاب مىكند به آتش جهنّم كه : اين را بگير و آن را بگذار ، و اوّل كسى است كه با من جامه
( 1 ) سورهء واقعه / آيهء 30 .
( 2 ) سورهء واقعه / آيهء 33 .