جلاء العيون ( فارسي ) — الصفحة ١٤٦

فصل پنجم در بيان كيفيّت وقوع مصيبت كبرى و واقعهء عظمى يعنى وفات سيّد انبياء محمّد مصطفى صلّى اللّه عليه و آله و سلّم است ، و كيفيّت تغسيل و تكفين و دفن و نماز بر آن حضرت ، و وقايعى كه مقارن آن و بعد از آن به وقوع پيوسته است

بدترين روزهاست .

پس آن ملاعين فرصت را غنيمت شمردند كه امير المؤمنين عليه السّلام متوجّه تغسيل و تجهيز و دفن آن حضرت است و بنى هاشم به مصيبت آن حضرت درمانده‌اند ، پس رفتند و با يكديگر اتّفاق كردند كه ابو بكر را خليفه گردانند ، چنانچه در حيات حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم چنين توطئه كرده بودند . چون منافقان انصار خواستند كه خلافت را براى سعد بن عباده بگيرند ، با منافقان مهاجران مقاومت نتوانستند كرد مغلوب شدند .

چون بيعت ابو بكر تمام شد ، مردى به خدمت امير المؤمنين عليه السّلام آمد در وقتى كه آن حضرت بيل در دست داشت و قبر شريف رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را مىساخت و گفت : منافقان صحابه با ابو بكر بيعت كردند از ترس آنكه چون مبادا شما فارغ شويد نتوانند غصب حق شما نمود . پس حضرت امير ، بيل كه در دست داشت بر زمين گذاشت و اين آيات را خواند بسم اللّه الرّحمن الرّحيم « الم * أَ حَسِب النَّاس أَن يُتْرَكُوا أَن يَقُولُوا آمَنَّا وَ هُم لا يُفْتَنُون * وَ لَقَدْ فَتَنَّا الَّذِين مِن قَبْلِهِم فَلَيَعْلَمَن اللَّه الَّذِين صَدَقُوا وَ لَيَعْلَمَن الْكاذِبِين * أَم حَسِب الَّذِين يَعْمَلُون السَّيِّئات أَن يَسْبِقُونا ساءَ ما يَحْكُمُون » « 1 »

« 2 »

. و تفسير اين قصّه بعد از اين در مجلّد ديگر مذكور خواهد شد ان شاء اللّه تعالى .

و شيخ طوسى به سند معتبر روايت كرده است كه : به خدمت حضرت امام محمّد تقى عليه السّلام نوشتند كه : آيا امير المؤمنين عليه السّلام غسل كرد در وقتى كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را غسل داد ؟ حضرت در جواب نوشت كه : رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم طاهر و مطهّر بود ، و ليكن حضرت امير المؤمنين غسل كرد و سنّت چنين جارى شد كه هر ميّتى را كه مس نمايند غسل كنند « 3 »

.

و شيخ طوسى و شيخ طبرسى و ساير محدّثان خاصّه و عامّه روايت كرده‌اند كه : در روز شورى كه حضرت امير المؤمنين عليه السّلام حجّتها بر آن منافقان القا مىنمود ، فرمود كه : آيا در ميان شما كسى هست به غير از من كه حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را غسل داده باشد با ملائكهء


( 1 ) سورهء عنكبوت / آيهء 1 - 4 .

( 2 ) ارشاد شيخ مفيد 1 / 189 .

( 3 ) تهذيب الاحكام 1 / 107 .