جلاء العيون ( فارسي ) — الصفحة ١٤٣
فصل پنجم در بيان كيفيّت وقوع مصيبت كبرى و واقعهء عظمى يعنى وفات سيّد انبياء محمّد مصطفى صلّى اللّه عليه و آله و سلّم است ، و كيفيّت تغسيل و تكفين و دفن و نماز بر آن حضرت ، و وقايعى كه مقارن آن و بعد از آن به وقوع پيوسته است
كن ، و آب بر روى قبر من بريز « 1 »
.
شيخ طوسى در حديث ديگر روايت كرده است كه : قبر شريف آن حضرت را يك شبر از زمين بلند كردند « 2 »
.
مؤلّف گويد : احاديث چهار انگشت بيشتر است ، و محتمل است كه به اعتبار اختلاف شبرها بوده باشد زيرا كه چهار انگشت گشاده به يك شبر نزديك است ، و محتمل است كه در اوّل چهار انگشت بوده باشد و بعد از ريختن سنگريزه يك شبر شده باشد ، و احتمال دارد كه اين حديث محمول بر تقيّه بوده باشد .
شيخ طبرسى روايت كرده است كه‌ام سلمه گفت كه : چون حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم به عالم بقا رحلت نمود ، من دست خود را بر سينهء مبارك آن گذاشتم ، پس چند هفته بعد از آن چون طعام مىخوردم يا وضو مىساختم ، بوى مشك از دست خود مىشنيدم « 3 »
.
و كلينى به سند معتبر از حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام روايت كرده است كه در شبى كه حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم به رياض جنّت رحلت نمود ، بر اهل بيت آن حضرت درازترين شبها گذشت ، و حالتى بر ايشان گذشت كه نمىدانستند كه زير آسمانند يا بر روى زمينند ، زيرا كه حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم از براى خدا با نزديكان و دوران دشمنى كرده بود و از ايشان بسيار كس كشته بود ، و از انتقام كافران و منافقان ترسان بودند ، پس حق تعالى در اين حال ملكى را فرستاد - و به روايتى ديگر جبرئيل را فرستاد - كه او را نمىديدند و صداى او را مىشنيدند ، و گفت : « السّلام عليكم اهل البيت و رحمة اللّه و بركاته » به درستى كه ثواب خدا تسلّى دهنده است از هر مصيبتى و نجات دهنده است از هر مهلكه‌اى و تدارك‌كننده است هر فوت شده را ، پس اين آيه را خواند كُل نَفْس ذائِقَةُ الْمَوْت وَ إِنَّما تُوَفَّوْن أُجُورَكُم يَوْم الْقِيامَةِ فَمَن زُحْزِح عَن النَّارِ وَ أُدْخِل الْجَنَّةَ فَقَدْ فازَ وَ مَا الْحَياةُ الدُّنْيا إِلَّا مَتاع الْغُرُورِ « 4 »
.
پس فرمود : به درستى كه حق تعالى شما را برگزيده است و بر ديگران فضيلت داده
( 1 ) كافى 1 / 450 .
( 2 ) تهذيب الاحكام 1 / 469 .
( 3 ) اعلام الورى 137 .
( 4 ) سورهء آل عمران / آيهء 185 .